Soms voel ik me zo dom gewoon. In de zin van opleidingen en dergelijke. Ik heb echt het gevoel alsof ik hbo niet af kan maken, omdat ik gewoon mijn studie niet kan vinden. Ik ben 23 en ben al aan mijn vierde studie bezig. Ik heb maar 2 diploma’s naast de mavo: mbo sociaal juridisch personeel&arbeid en sociale zekerheid (Dit zijn normaal 2 afstudeerrichtingen, maar bij ons werd beide gedaan). Oke, 2 is beter dan geen 1. Ik ken mensen die geen diploma hebben, maar die het wel voor de wind gaat met het schrijven. Daar ben ik best jaloers op. Ik heb 2 diploma’s, maar ik wil niet bij de sociale dienst. Op een personeelsafdeling wil ik op zich nog wel, maar liever zou ik schrijven.

Ik voel me gewoon zo’n kneus en ik voel me dom, vooral bij mensen die zonder moeite hbo doen en het van het lot ook mogen doen. Ik lijk de perfecte studie maar niet te vinden. Het ligt niet aan het niveau van de opleiding, maar aan bijzaken. Dat frustreert omdat ik weet dat ik het kan. Ik ben niet dom, maar zo voel ik me steeds meer als ik zie wat ik allemaal gedaan heb. Als je bij de opleidingen bij mijn cv kijkt, zie je allemaal onafopgemaakte opleidingen en dat zegt toch wel wat over jezelf, lijkt mij. Volgens dat kopje ben ik een opgever en ik denk ook wel dat het klopt. Ik vecht niet voor de opleidingen, omdat ik het niet zo boeiend vind en het meer doe om te bewijzen dat ik het kan  (in elk geval heeft een docent van mijn eerste mbo-opleiding ongelijk gehad: ik kon wel sociaal juridisch prima). Mbo vond ik nou niet bepaald moeilijk: ik deed er zelden wat voor. Alleen op het hbo lijkt het maar niet te lukken. Ik word er zo moe van om steeds maar opnieuw te beginnen. En dat terwijl er zoveel leuke studies zijn. Alleen het is allemaal niets voor mij op de een of andere manier en dat frustreert me. Ben ik nou zo anders dan de rest van Nederland?

Het ligt trouwens niet aan de studie, maar aan mezelf. Ik heb de attitude steeds maar niet. En daarnaast heb ik ook last van een ‘stickertje’ van het Altrecht (RIAGG). Ze hebben ooit gediagnostiseerd dat ik een vorm van een contactstoornis heb (ben ik het niet echt mee eens) en daar loop ik nu dus onder andere tegenaan.

=( Het is oneerlijk.

Sorry voor dit negatieve blogje, maar ik moet het kwijt. Ik zit er al zoooo lang mee en helaas lost het zich niet allemaal zelf op. :(

Er zijn dingen die de beste beslissing ooit waren. Sommige dingen leken eng, maar toen je het eenmaal had was het geweldig. Ook ik heb beslissingen gemaakt die de beste in mijn – tot nu toe – leven waren.

Voor mij zijn dat:
- Lenzen nemen. Er ging een wereld voor me open, aangezien ik al een paar jaar met -4 rondliep en dus niets zag. Ik liep de mensen voorbij, omdat ik ze niet zag, haha. Nu kan ik niet meer zonder lenzen (heb nu ook -6 en zonder bril/lenzen ben ik gevaarlijk).
- Overstappen van Windows op Mac. Ik had nooit met Mac gewerkt, maar ik vond de MacBooks en iMacs zo gaaf. Ik droomde al heel lang over een eigen appletje. Toen ik mijn MacBook ging halen, had ik nog nooit, maar dan ook echt nooit, met Mac OS gewerkt. Gelukkig beviel het en wel zo goed dat ik nu ook een iMac heb ;).
- Om 2 kittens te nemen in plaats van 1. Eerst wilden we alleen het rood met witte kitten, maar ik ben blij dat we ook de bruingrijzewittezwarte cyper hebben genomen. Inmiddels zijn ze allang kittenaf: ze zijn net 2.
- Om mensen te ontmoeten die ik via het net al jaren kende, maar nog nooit in het echte leven had ontmoet. Gelukkig klikte het met iedereen (niet dat ik nu nog met iedereen omga helaas)

Ik heb ook foute dingen besloten. Dingen die uiteindelijk toch niet erg handig waren.
- 2 keer de verkeerde opleiding kiezen waardoor ik nu ongeveer 3 jaar studievertraging heb. Eerst koos ik boekhouden op het mbo, terwijl ik niet kan rekenen. Toen rechten, omdat het me leuk leek. Het was/is ook leuk, alleen ik kan het niet.
- Om te breken met mensen. Achteraf jammer, maar ik ben ze allang geleden kwijtgeraakt en ik denk niet dat ik ze ooit kan vinden.

Wat zijn jullie beste beslissingen? En wat de slechtste?