Lijstjes. Dan bedoel ik geen houtwerkje om een foto of schilderij, maar een geschreven – of getypt zo je wilt- lijstje. Een opsomming met leuke dingen, eentje  met dingen die je nog moet doen. Woorden die samen je daginvulling onthullen. Als je het mij vraagt, kun je zien wat voor type iemand is. Een uitsteller? Een chaoot? Een perfectionist?

Ik ben het geen van drie en toch allemaal. Ik stel dingen soms uit, maar als ik bezig ben, ga ik vaak maar door. Alleen eer dat ik op gang kom, dat duurt wel even. Ik ben een chaoot, vergeet de helft van de dingen en dan is een lijstje ideaal (om vervolgens de helft door te schuiven naar ‘morgen’). Ik kan ook perfectionistisch zijn en dan word ik gek van mijn chaotische, rommelige ik (en alle andere chaoten). Dan wil ik het meteen doen, dan moet ik weten wat die week allemaal achter in de rij schuift om gedaan te worden en krijg ik buikpijn als ik dingen niet afmaak of later doe. Soms is het in mijn hoofd een grote rommel en helpt een lijstje, maar soms trek ik me er ook niets aan. Dat botst vroeg of laat natuurlijk en dan is het resultaat: stress en buikpijn (uitstellers als groepsgenoten zijn ook frustrerend trouwens. Of mensen die tegen de deadline aan werken).

En toch maak ik elke dag minimaal 1 lijstje. Meestal volgen de tweede en derde een paar uurtjes later. Ze beheersen het schoolleven, vooral na elk blok en aan het einde van het jaar. Ik wil vakantie. Zonder lijstjes. Na de tentamens gooi ik ze de deur uit om ze pas weer begin september toe te laten (uitzondering: afspraken met mensen of diensten. Een tandartsbezoek vergeten kost nogal veel)

Het stemmen stond 4 juni trouwens ook op mijn lijstje. Ik heb SP gestemd. Met rechts heb ik sowieso niet veel. Ze hebben goede punten, maar ook slechte (links ook natuurlijk). Het meest ideale zou een middenpartij zijn. Tot die tijd stem ik op een linkse partij die op de kieslijst staat.

Meer mensen die last hebben van ‘lijstjesgedrag’?