Titel: De man met de dansende ogen
Oorspronkelijke titel: The man with the dancing eyes
Auteur: Sophie Dahl
Aantal pagina’s: 77
Uigeverij: De Geus
Verschijningsdatum: mei 2003
ISBN: 90-445-0400-2
Illustrator: Annie Morris

Biblion noemt het boek ‘een modern, geillustreerd sprookje over het meisje Pierre, dochter van een stuntelige botanist en een ravissante maar vage Italiaanse sopraan.’

De hoofdpersoon is Pierre, een ietwat apart meisje. Ze wekrt in het antiquariaat van Mr Beaney in Londen en woont op een woonboot. Op een avond ontmoet ze een man, ‘de man met de dansende ogen’ en ze wordt verliefd. Hij ook.
Hij stuurt haar lathyrus en zeepaardjes en zingt haar in slaap met ‘I want you’ van Bob Dylan. Zij bedankt hem daarvoor door zijn muze te zijn.
‘Ze leven nog lang en gelukkig.’
Die woorden komen niet in de tekst voor, want ze leven nog niet lang en gelukkig. De sopraan is haar ontrouw. Pierre vlucht naar de Big Apple, waar ze kennismaakt met straathond Froggy en het bestaan van model zijn. Verder wordt de mummiezaal van Metropolitan Museum of Art een van haar favoriete plekken.
Komt het goed of zijn ze elkaar en de liefde voor elkaar kwijt?

Hier is mijn hele review te vinden

Op 3 januari dan nog een mini-2009-overzichtje.

2009 was:

- een jaar met diepe dalen en een paar bergjes.
- het jaar waarin mijn relatie toch dreigde te stranden en we een pauze namen (maar niet voordat ik dramatisch een lamp kapotgooide – niet door die pauze hoor, gewoon door dommigheid. en dit model lamp heb ik al 2 keer eerder gemold. Hoe erg – en in de glasscherven ging zitten met mijn knie waar ik tot op de dag van vandaag een litteken door heb :()
- het jaar waarin ik erger ging twijfelen aan mijn studiekeuze (en ik denk dat ik eruit ben: het is mijn studie gewoon niet)
- het jaar waarin ik 3 dagen een kijkje nam in de keuken vanELLE.nl en ELLEgirl.nl als stage (vlakbij de Heiligeweg met de MACstore)
- het jaar waarin ik niet afviel
- het jaar waarin duidelijk werd wat ik al langer wist: ik heb (allergische) astma
- het jaar waarin ik verslaafd werd aan MAC Cosmetics)
- het jaar waarin ik mijn 5de NaNoWrIMonovel schreef EN afmaakte
- het jaar waarin ik mijn vakantiewerk echt tof vond
- het jaar waarin ik chicklits begon te schrijven en met mijn eerste in de top 5 van een wedstrijd met 65 manuscripten kwam! (Nog bedankt voor het proeflezen, Rinze en Josee!)
- Het jaar dat ik mijn liefde voor Moleskines en Paperblanks herontdekte
- Het jaar waarin ik mijn lieve trouwe witte MacBook verzoop (ja, daar gaat het blogje van 2 januari over) en een nieuwe moest kopen.

En ik luidde het jaar uit op de wc (fijn, (buik)griep)

2010:
- luid ik niet uit op het toilet
- wordt hopelijk het jaar dat ik mijn manuscripten weg ga sturen (ja, verdorie, dat zeg ik al jaren!)
- dat ik afval (minstens 10 kilo)
- wordt het jaar van mijn 365project (365 stukjes van 30 woorden elk dat een totaal gaat vormen op 31 december 2010)

En ik doe niet aan goede voornemens :)

Als klein kind wanneer ik me liet trekken op de slee door Lodewijk – Lo – onze grote Duitse herdershond en toen ik groter werd door sneeuwgevechten te houden met mijn buurjongens.