Ik weet niet wat ik bij dag 2 in zou moeten vullen. Want wat was liefde? Wat valt er onder? Liefde voor mensen of ook liefde voor dingen, voor spullen, voor de wereld misschien? Ik heb een hoop eerste liefdes op het gebied van spullen, dingen doen, dieren, maar niet echt een specifiek iets op het gebied van mensen. Ja, natuurlijk heb ik eerder verkering gehad, maar was dat liefde? Nee, ik denk het niet.

Ik denk dat mijn eerste liefde toch mijn kater Tommy is. Het maatje dat ik 18.5 jaar heb gehad, die ‘s nachts bij me sliep, waarmee ik alles mocht doen als enige. De kat die ik als 1.5 jarige enthousiast optilde aan zijn staart (uiteraard heb ik dit van horen zeggen en weet ik dat zelf niet meer).
De kater die altijd en overal tussen moest, die te jaloers voor woorden was. Zelfs bij vreemden kwam hij er prinsheerlijk tussenin zitten. Hij was lief, aanhankelijk, voelde stemmingen aan. Hij kwam me trouwens wanneer ik verdrietig was en rolde zich dan tevreden knorrend op op mijn schoot. De kat die kon pingpongen: Hij mepte pingpongballetjes gezellig terug. Maar aan de andere kant was het een gevaarlijke kat, omdat hij regelmatig ineens aanviel met zijn nagels vol uit. Mij niet, mij viel hij bijna nooit aan. Alleen als ik huilde als ik kiespijn had, dan viel hij soms wel aan. Mogelijk is dat aanvallen gekomen, omdat hij nooit sociaal gemaakt is door zijn moeder.

Hij kwam met 6 weken bij ons in huis en katten moeten 12 weken bij hun moeder blijven.Waarschijnlijk hadden de meeste mensen hem weggedaan, omdat hij best vals was zo nu en dan. Wij niet, wij hielden dat valse kreng tot aan zijn dood toe, omdat we stiekem toch ook wel van hem hielden. Zo nu en dan denk ik nog steeds aan hem en we hebben het ook nog weleens over hem. Soms grap ik dat Pluis een wedergeboorte is – maar dan de lievere versie die Tommy op het laatst was -, omdat ze dingen hebben die alleen zij hadden of hebben. Maar Pluis heeft ook andere trekjes. Tommy haatte bijvoorbeeld water, Pluis vindt het geweldig.

Ik denk dat Tommy een terechte plaats heeft op deze tweede dag. Mijn eerste vriend zou hier niet horen, omdat ik denk dat dat gewoon vriendschap was. In het begin en aan het einde. Iemand anders zou hier ook niet horen, omdat ze niet de eerste zijn. Tommy was mijn eerste vriend, mijn eerste echte maatje. Ook al kon hij dan niet praten en was hij harig. Niemand kan Tommy vervangen. Ook Dikkie, Pluk en Pluis niet. Zij zijn lief op hun eigen manier, maar geen van allen Tommy

Helaas pindakaas, ik ben het niet geworden. De keuze is op iemand anders gevallen. Nadat ik gister niets hoorde, vermoedde ik dat al. Volgens de man waren ze er gister nog niet uit, maar ik had het netjes gevonden om dat gister al te horen.
Nou ja, maakt niet uit, we solliciteren weer verder.

Vanavond rond half 8 komt dag 2 van de 30 days challenge online!

Liz is de naam tegenwoordig. Officieel staat er iets anders op mijn geboorteakte – of hoe je zoiets noemt – maar het lijkt er wel op. Ik vond die naam niet passen. Liz ook niet echt en waarom niet? Omdat ik bij een Liz een lang slank meisje in gedachten heb met donkerbruin steil haar en lichte ogen. Ik ben niet lang, niet slank en ik heb geen donkerbruin steil haar! Eigenlijk is mijn haarkleur donkerblond, maar ik vind het meer saai bruin, ‘peper en zoutbruin’. Ik werd geboren zonder haar, maar op mijn tweede had ik een bos lichte blonde krullen – ik wilde dat ik die nog had ;) -. Inmiddels zijn we iets meer dan 24.5 jaar – geboren in de koude winter van 1986, op 11 januari om 12 minuten over 12 in de middag om precies te zijn – op deze wereld. 11 minuten over 11 was leuker geweest, maar je kunt niet alles hebben.
Ik noemde mezelf altijd anders. Al jaren. Sinds mijn twaalfde heb ik een hekel aan mijn echte naam. Ik heb een tijdje Roos geheten, maar ook Droomz – op internet, mijn vriend noemt me nu nog zo – ben ik.

Ik ben iemand van tegenstrijdigheden. Ik ben een chaoot, maar ook perfectionistisch op mijn manier. Ik ben creatief, maar heb toch ook wel twee linkerhanden. Ik kan rustig en verlegen zijn, maar ook zo druk dat je je afvraagt of ik niet stiekem ADHD heb of soms niet tegen suiker kan. Het is maar net waar ik ben en met wie. Op school ben ik rustig en stil, bij mensen die ik vertrouw, hyperactief.
Wat ik altijd en overal ben is: van de hak op de tak en chaotisch. Ik praat chaotisch, ik doe chaotisch. Mijn tas is een chaos en mijn kamer ook als ik die niet twee tot drie keer per week op zou ruimen. Mijn blogjes zijn waarschijnlijk ook chaotisch, al probeer ik dat te beperken. Hoe vaak ik hem niet aanpas nadat ik alles geschreven heb en dus weer opnieuw begin…Daarom probeer ik per post 1 onderwerp aan te snijden.

Ik ben ook iemand die gezegend is met een ASS en astma en een allergie voor ongeveer elke boom en elke pol. En voor haren. Ook voor kattenharen. Het is maar hoe gezegend je jezelf kunt vinden. Het kan ook een nadeel zijn. Maar in het kader van ‘positief doen’ zal ik daar niet op door gaan.
Astma hoef ik niet uit te leggen, want veel mensen zullen wel ongeveer of helemaal weten wat het inhoudt. Een ASS – oftewel een Autisme Spectrum Syndroom – is een stuk lastiger. Ik heb ‘iets’, maar niet iets als Asperger. Ik heb een ‘restje’, ook wel PDD-NOS genoemd. Hier staat het een en ander over wat het is en hoe je daarmee omgaat.

Ik heb een handleiding, altijd al gehad, alleen vroeger wisten we niet welke handleiding we moesten hebben. Het balletje is gaan rollen toen ik als ik humeurige puber een vragenlijst in moest vullen en daar nogal zwartgalig in overkwam – dit was ik zelf vergeten, hoorde ik van de week van mijn moeder haha -. Tegenwoordig ben ik nog steeds zwartgalig, maar minder.
Een ASS brengt ook met zich mee dat je creatief bent en ja, dat ben ik gelukkig. Ik haak, ik schrijf. Vroeger tekende ik hele behangrollen vol, terwijl ik verhaaltjes verzon. In het maken van muziek ben ik weer niet creatief, dat kan ik niet, ghehe. Maar het lijkt me niets als je helemaal niet creatief bent aangelegd. Soms is het frustrerend als ik iets niet zo mooi kan, maar meestal vind ik het leuk om te doen.

Ik ben misschien een ‘apart’ persoon, maar ik ben ik en dat maakt mij uniek.

Nog een paar feitjes:
- Wachten is niet mijn sterkste punt. Ik haat wachten. Ik kan niet wachten. Dat is een van de redenen waarom ik liever naar de stad ga om iets te halen dan dat ik het via internet koop.
- Ik ken veel vrienden via internet en nee, dat vind ik niet erg. Ik heb er een hoop mensen leren kennen
- Ik ben slecht in vriendschappen onderhouden. Ik wil het wel, maar het lukt niet altijd even goed
- Ik denk nog regelmatig aan mijn kat Tommy (inmiddels alweer 4 jaar dood)
- Ik lees allerlei fashionbladen, maar ben zelf totaal niet fashionable gekleed
- ik houd van dingen zoals Project 365 en de 30 dagen uitdaging (30dayschallenge dus)