(Glim)lach!August 3rd, 2010 @ 18:34
Ze steekt over, langzaam. Niet dat ze haast hoeft te maken, ze heeft groen licht. Ze kijkt even naar het stoplicht. Geen overstekend poppetje, maar een konijntje. Nijntje. Ze glimlacht haast onzichtbaar.
Ze zou niet moeten lachen, er valt niets om te lachen, maar toch doet ze het. Ze glimlacht. Naar de man die haar passeert en haar verbaasd aankijkt om haar mouwloze topje, haar korte rokje, haar slippers. Naar de vrouw die jaloers naar haar bruine kleurtje kijkt.
Dan voelt ze een windje en een druppel regen trekt haar aandacht. Ze kijkt naar boven en ziet de dreigende wolken die boven haar hoofd hangen. Alsof ze een aanval op haar aan het beramen zijn. Alsof ze het op haar gemunt hebben.
Dan, alsof ze het kon voorspellen, hoort ze een dreigend gerommel en gaan de hemelsluizen open. Kletsnat wordt ze, maar het kan haar niet schelen en ze lacht breed naar de wereld.
De hersenspinsels
Jiska
said,
August 10, 2010 at 07:04
Wouw, ontzettend mooi geschreven!
[Reply]
Laura
said,
August 11, 2010 at 07:38
Mooi, het maakt me nieuwsgierig naar meer :-)
[Reply]