Becky’s bezoek aan de Utrechtse Kinderboekhandel

Becky’s bezoek aan de Utrechtse Kinderboekhandel

Eigenlijk wist ik het al een tijdje, maar ik was het weer vergeten. Tot er een tweet voorbij kwam van de Utrechtse Kinderboekwinkel dat maandag 25 april Becky Albertalli op bezoek zou komen. In een spontane bui besloot ik om me nog gauw op te geven, ook omdat Becky een van de schrijvers die ik bij YALfest graag had willen spreken. Ik vond Becky bij de lancering al zo’n leuk mens en ik wilde haar graag spreken. En Hoofddorp vond ik wat te ver, maar Utrecht is een wipje.

Boven de boekhandel

Bij de boekhandel werden we naar boven gestuurd waar het gesprek plaats zou vinden in een groepje van vijftien man ongeveer. Dus niet zo massaal als bij YALfest. Waarschijnlijk zou je niet geweten hebben dat Becky Albertalli een internationale schrijfster was, met hitboek Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld, als je langs gefietst zou zijn. Als je kon luchtfietsen dan natuurlijk, want we zaten op de eerste verdieping.

Natuurlijk waren er oreo’s aanwezig. Eigenlijk waren de oreo’s etalage-materiaal, maar voor deze gelegenheid mochten we ze opeten. Ook vertelde Dorothé (van de Utrechtse Kinderboekhandel) dat de buren (de supermarkt naast de boekhandel) geen oreo’s meer had, alleen nog lege schappen. Stiekem verdenken we Becky natuurlijk dat ze alles heeft gekocht. Becky vertelde ons over de liefde van oreo’s en dat ze best op alleen deze koekjes zou kunnen leven.
Ze had haar oorbellen ook erop aangepast, want dat waren oreo’s. Zo tof! Stiekem zou ik ze ook wel willen, haha. Ik hou wel van gekke oorbellen.

Labels

Een deel van het gesprek ging over labels, over labels die mensen aan elkaar geven. Becky vertelt dat een van haar zoons bijvoorbeeld poppen heeft en dat ze dat volkomen normaal vindt om aan hem te geven. Net als de speelgoedstofzuiger. ‘Ooit zal hij het sowieso moeten doen,’ lacht ze. En daar heeft ze natuurlijk een puntje, want het is sowieso handig om als jongen te kunnen stofzuigen, of je nu homo bent of niet.

Een signerende Becky

Maar dit is zo’n dingetje waarbij ze raar aangekeken wordt door andere ouders. Want je ‘geeft je zoon toch geen poppen? Dat is toch iets voor meisjes? Horen jongens niet te spelen met autootjes?’ En eigenlijk is dit zo’n dingetje waar ik nooit over nagedacht had. Als ik een verjaardagscadeautje voor een jongen zou kopen, zou ik inderdaad eerder kiezen voor die treintjes of autootjes dan voor een baby born. En dat is eigenlijk best gek.

Realisatie

Door dit gesprek realiseerde ik me dat ik zelf ook meedoe aan die standaarddingen, aan de standaardtypes. Ik heb mezelf altijd als ruimdenkend gezien en dat ben ik ook wel, maar toch minder dan ik altijd dacht, denk ik. Misschien dan toch een pop kopen als er een jongen jarig is?

Door deze ontmoeting ging ik me wel afvragen: Waarom zijn er eigenlijk zo weinig van dit soort personages in fantasy? Je komt ze eigenlijk vooral tegen als ze lijken te worstelen op wie ze verliefd worden. In fantasy is het nog niet echt een dingetje. Ergens in mijn hoofd hoorde ik een nieuw personage sissen dat ik zo’n soort verhaal moet schrijven, maar ik heb al meer dan genoeg verhalen. Toch ben ik wel van plan om ooit een hoofdpersonage te gaan creëren die eens niet hetero is. Of dat homoseksueel of biseksueel wordt, dat weet ik nog niet. Wanneer ook niet, maar een keer. En misschien ook eens een keer een personage met drie ogen dan?

#Simonmovement

Dat de #simonmovement nog leeft, bleek ook vandaag weer toen het gesprek erover ging. Zo vertelde Myrthe (van Blossom Books) dat ze een filmpje gemaakt had waarbij ze iets ongemakkelijks deelde. Niet over haar geaardheid, maar over dat ze nog met een knuffel slaapt. Daarbij reageerden er overigens meer mensen (ik!) die dat ook doen.

De #Simonmovement heb ik al eerder genoemd op mijn site en ik vind het nog steeds een goed initatief, want waarom zouden alleen homo’s uit de kast moeten komen?

Mijn gesigneerde boek 😀

Wat is ze leuk!

En wat is Becky Albertalli ontzettend leuk! Ze leek het duidelijk naar haar zin te hebben en kletste ons de oren van het hoofd. Niet alleen over oreo’s, Simon en haar kinderen, maar ze vertelde ook nog info over haar boeken waar ze nu mee bezig is. Helaas is dat nog geheim, dus sssj! Maar ik weet nu al dat ik die boeken zeker wil lezen. En dat ze een kat wil en daar kan ik helemaal inkomen. A home without a cat is no home.

Na afloop signeerde ze onze boeken. Ik had beloofd om een boek te laten signeren voor Carina en voor Mariëlle (die de Engelse wilde). De Engelse was op, dus in plaats daarvan liet ik een boekenlegger signeren. Mijn eigen boek liet ik ook signeren.

2 gedachten over “Becky’s bezoek aan de Utrechtse Kinderboekhandel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge