Boekpresentatie: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld

Boekpresentatie: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld

14 februari is de dag van de liefde, de dag waar je je geliefde een heleboel kruimels in bed bezorgt – want ontbijt op bed – door een opgewarmd kaascroissantje. Of: Oreo’s als je daar liever mee ontbijt. Als het gaat over Simon uit Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld.

Uitgever Blossom Books vond 14 februari een uitstekende dag om Simon aan heel boekenlezend Nederland voor te stellen. Het is immers gewoon ’een heel lief liefdesverhaal’, alleen dan over twee jongens.

Met zijn allen, met zijn allen naar Arnheeeeeem …

Boekbloggend en -lezend Nederland (en België) besloot om Valentijn te vieren bij boekhandel Het Colofon, samen met Blossom Books en Becky Albertalli. Die laatste was er weliswaar via Skype bij, maar ach. Erbij is erbij, toch? En een deel van ons hijst zich ook nog eens in het blauw of in het rood vanwege de covers. Ik moet het doen met een rode sjaal en spijkerbroekblauwe Allstars, want verder heb ik verdraaid weinig kleur in mijn kast.

Ik besloot ook om te gaan, want 1. het boek was leuk, 2. boekpresentaties zijn altijd wel leuk, 3. Arnhem is nog best in de buurt en 4. Blossom Books is ook gewoon een leuke uitgever.
Voor de presentatie spreek ik af met Mariëlle bij Starbucks op Arnhem waar we twijfelen over het geslacht van sommige mensen en ik een vanilla coconut latte probeer die best oké is (en waar het megadruk is). Onderweg pikken we nog meer Simon-fans op, en ook een paar (boeken)bloggers, waaronder Carina en Angelica.

Waarom Blossom Books vindt dat Simon uitgegeven moet worden in Nederland
Ik schreef al eerder een blogje over Simon en daarin gaf Blossom Books deze reden om Simon uit te geven: ’Simon vs. draagt de boodschap uit dat het labelen van mensen onzin is, het gaat natuurlijk om je persoonlijkheid. Wat maakt het nou uit of je homoseksueel, heteroseksueel, Moslim, Christelijk, blank of donker bent?’

En dat ze daar achter staan, blijkt ook vandaag uit het enthousiasme van Myrthe en Lotte, de drijvende krachten achter de uitgeverij. Want ja, wat maakt het nou uit wat voor soort verliefdheid het is? Het voelt voor iedereen hetzelfde tenslotte.

Daarnaast trapt Myrthe de #JointheSimonmovement campagne af, want waarom hoeft niet iedereen uit de kast te komen?

We need diverse books & de paneldiscussie
Na het praatje van Myrthe is het tijd voor de paneldiscussie die geleid wordt door Marieke Nijkamp. Marieke heeft recent een eigen boek uitgegeven (This is where it ends) waarin ook de zogenoemde diverse hoofdpersonen in voorkomen. Niets blank en heteropersonages, maar meer diversiteit. Dit is waar zij zich ook sterk voor maakt, samen met We need diverse books 

Zoals zij zelf zeggen:

Our Mission: Putting more books featuring diverse characters into the hands of all children.
Our Vision: A world in which all children can see themselves in the pages of a book.

Ik vind dit oprecht een mooi streven en ik hoop dat het ze lukt. Want we hebben best meer diversiteit nodig in al die boeken die er zijn.

Ik vond de discussie erg interessant. De algemene mening was eigenlijk dat we meer soorten hoofdpersonen nodig hebben en dat een lezer het niet per se zal laten liggen, omdat de hoofdpersoon homo of donker is.
Hierdoor begon ik ook wel over mijn eigen verhalen na te denken, want hoeveel diverse personages heb ik zelf nu eindelijk? Bedroevend weinig is mijn conclusie. Sorry. Ik heb een homoseksuele jongen (die het ontkent), een lesbisch en een biseksueel meisje die er totaal geen problemen mee hebben (en niemand in hun omgeving).

Pauze: tijd voor Oreo-cake!
Na de discussie is het tijd voor een pauze met Oreo’s. Zelf neem ik een stukje Oreo-cake. Maar eerst stort iedereen zich op de tasjes en boeken. Zelf neem ik alleen een tasje, want ik heb het boek al.

Becky met 1 van de boeken die ze aanraadt.

‘Blue vindt de blauwe voorkant het leukste, Simon de rode.’
Nadat we weer volle maagjes hebben en hebben gefangirlt over van alles en nog wat, is het tijd voor het laatste onderdeel van de presentatie: het Skype-gesprek met Becky Albertalli, de schepper van Simon. Want ja, Becky kan er niet helemaal live bij zijn, hoe jammer ook.

Het is duidelijk dat Becky even flabbergasted is als ze ons allemaal ziet zitten (hoera voor de webcam!) en ik kan me dat goed voorstellen. Al die mensen komen tenslotte wel voor jou en je boek.
En ze vindt de Nederlandse editie supertof. En dat is ‘ie ook, echt een boekvoorkant die ik zou willen hebben ontwerpen, omdat ‘ie zo gaaf is. Ook is Becky superenthousiast over de dwarsligger en ze roept uit dat ze in april toch ‘maar twee tassen mee moet nemen.’

Wij mogen vragen stellen aan Becky en daar wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Zo vraagt iemand zich af of Simon altijd al bedoeld was als homoseksueel personage of dat het echt een plan was. Becky vertelt dat Simon zo haar hoofd binnenwandelde, dat hij altijd al op jongens viel. Dat komt me bekend voor, want dat heb ik ook met personages. Standaard.

Iemand vraagt zich af of Becky met muziek schrijft en dat blijkt ze te doen, want ze raakt van stilte te snel afgeleid. Er is zelfs een speciale muzieklijst.

En ze vertelt ons dat Simon de rode voorkant van het boek kan waarderen en Blue de blauwe, maar dat laatste is natuurlijk niet heel vreemd. Je noemt jezelf niet voor niets Blue natuurlijk.

We krijgen een Valentijnskaart met oreo’s van Becky

Boekaanraders
Schrijvers lezen natuurlijk ook en ze hebben net zo goed aanraders van boeken die ze gelezen hebben. Dus je kunt erop wachten dat de vraag voorbij komt of Becky boeken heeft die in ‘haar’ genre gepubliceerd zijn. Die blijkt ze te hebben. Twee stuks: More Happy Than Not en Tell Me Again How a Crush Should Feel.
Door haar enthousiasme word ik erg benieuwd naar de boeken. Ook naar die van Marieke trouwens. Die heb ik al eerder voorbij zien komen, maar op de een of andere manier hield dat boek niet mijn aandacht vast. Misschien toch maar eens lezen, want hé, ik heb nog niet genoeg om te lezen natuurlijk.

Verrassing!
Aan het einde roept Becky dat ze nog een verrassing voor ons heeft. ‘Ik heb vijf Valentines this year,’ legt ze uit, ‘and The Netherlands is one of them!
Ze blijkt een valentijnskaart voor ons te hebben met oreo’s. Superlief en tof

Ik kende Becky verder eigenlijk niet, maar wat is zij leuk, zeg. Nog een superleuke auteur erbij voor Blossom Books dus. Ik heb nu al zin in YALfest in april waar zij ook zal zijn.

De poster, het tasje en de buttons

Na de presentatie blijven we nog even hangen, nemen we een Simon-poster mee en gluren we nog even in de boekenkasten. Uiteindelijk koop ik alleen een boekenlegger en een linnen tasje en twijfel ik of ik een boek mee moet nemen, maar doe ik het toch niet.
Onderweg naar het station veranderen we in sneeuwpoppetjes en vervloek ik de sneeuw vandaag (niet voor het eerst vandaag). Maar zowaar gaat alles uitstekend met de NS en rol ik rond zes uur ’s avonds weer mijn huis in. Home sweet home.

2 gedachten over “Boekpresentatie: Simon vs de verwachtingen van de rest van de wereld

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge