Kleuren is niet suf en saai

Kleuren is niet suf en saai

Als kind was ik al gefascineerd door kleurboeken en meer dan eens trok ik dan ook mijn kleurpotloden en stiften uit de kast om te kleuren. Vroeger waren het vooral kleurplaten van Disney. Daarna kleurde ik jaren niet. Af en toe tekende ik wel wat, maar meestal was ik dan de tekening alweer zat voor ik aan het kleurgedeelte toekwam. Maar toch bleef dat kleuren me trekken, al had ik geen zin om als zestienjarige een kleurboek van Mickey in te kleuren.

Mijn space pannenstoelen (ja, pannenstoelen is expres fout)

En toen waren ze daar ineens. Kleurboeken voor volwassenen. Wat begon met één kleurboek, groeide ineens uit tot een rage in een mum van tijd. Nu vind je overal kleurboeken voor volwassenen en ik geloof dat weinig mensen het ontgaan is. Zelf ben ik ook aangestoken met het kleurvirus. Op dit moment bezit ik zo’n twaalf kleurboeken. Niet dat ik die van mijn leven vol ga krijgen, maar dat is slechts een detail.

Grafische dingen en bloemen van De enige echte kleurboeken voor volwassenreeks

Er zijn veel meer kleurboeken natuurlijk. En er is voor iedereen wat wils. Wil je bloemen inkleuren? Dat kan, je kunt weken, maanden, jaren spenderen aan het volkrijgen van al die boeken. Dat ligt eraan hoe snel je kleurt.  Wil je liever grafische dingen van kleur voor zien? Ook dat is geen probleem.

Ook mandala’s zijn ineens weer overal te vinden, al zijn deze nooit echt weggeweest. Jaren geleden kleurde ik bijvoorbeeld weleens mandala’s, al had het op mij nooit echt een rustgevend effect, maar dat kwam door mijn kleurpotloden die voor mij te hard waren waardoor ik ging krassen en daar heb ik een hekel aan.

Een kleurplaat uit Mijn geheime tuin van Johanna Basfort en één van de kleurplaten waar ik oprecht trots op ben

Favoriete kleurboeken
Tussen al die kleurboeken heb ik natuurlijk ook favoriete zitten. Niet elk kleurboek vind ik even leuk. Ik ben blij dat ik zoveel kleurboeken heb, want dan kan ik nog weleens afwisselen tussen de verschillende soorten. Soms heb ik zin in grafische prints die je vooral vind in de ‘De enige echte kleurboeken voor volwassenen’ reeks van BBNC Uitgevers of in de goedkopere boeken van bijvoorbeeld budgetketen Action.

Maar uiteindelijk kom ik toch altijd weer uit bij de kleurboeken die ik toch echt het leukste vind: Die van Johanna Basford. De Nederlandse edities worden uitgegeven door Kosmos Uitgevers. Als mensen me vragen welke kleurboeken ik aan zou raden, zijn het meestal deze. Behalve als mensen niet van natuurplaten houden, want dan zijn deze kleurboeken ook niet leuk.
In Johanna Basfords boeken staat de natuur centraal en ik hou dus oprecht van haar schrijfstijl. Ik ben dol op Mijn geheime tuin, haar allereerste kleurboek. Ik vind dat zo’n prachtig boek. Al is het papier minder geschikt voor stiften, dus ik gebruik daar alleen kleurpotloden in.
Ook vind je in deze boeken opdrachten die je kunt uitvoeren als je het kleuren even zat bent. Zoals een bepaald aantal dieren tellen.

Vissen in De verborgen oceaan

En nu is er dus een nieuw boek aan de collectie toegevoegd: De verborgen oceaan. Dat is ook al zo’n tof boek.

 

Waar ik mee kleur

Ik krijg deze vraag weleens vaker: Waar kleur jij dan mee? Ik kleur met verschillende kleurpotloden en stiften.
Stiften
Van stiften gebruik ik eigenlijk altijd de 68 en 88 punt fineliners. De ene zijn meer stiften, de anderen zijn meer fineliners. De stiften zijn ideaal voor grotere vlakken en de kleintjes voor de fijne stukjes die sommige mandala’s hebben. Om daar niet buiten de lijntjes te gaan, heb je soms een heel dun puntje nodig. Het fijne aan deze stiften is dat je ze los kunt kopen voor 1 – 2 euro.

Kleurpotloden
Ik gebruik verschillende merken, maar de kleurpotloden die ik het liefste gebruik, zijn die van Caran d’Ache. De Pablo’s. Nee, ze zijn niet goedkoop (ongeveer twee euro voor één kleurpotlood), maar ik vind ze heerlijk zacht. Al gebruik ik ook wel enkele kleuren van Bruynzeel. Soms hebben ze een kleurtje niet bij Caran d’Ache, al kun je je dat bijna niet voorstellen met 120 kleurpotloden. Helaas heb ik ze nog steeds niet allemaal.

Eén gedachte over “Kleuren is niet suf en saai

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge