Mijn blogverhaal

Mijn blogverhaal

Bloggen is iets dat ik al jaren en jaren doe. Als achttienjarige begon ik ermee en ik ben er nooit echt mee opgehouden. In de tijd dat ik begon, waren er eigenlijk geen boekenblogs (of ik kende ze niet). Ik begon ook niet met boeken, dat zou pas jaren later gebeuren.

Hoe ik begon
Als kind had ik altijd al een dagboek. Dan schreef ik wat ik die dag gedaan had bijvoorbeeld.

Vandaag zijn A. en ik naar de Efteling geweest. Het was heel leuk. Nou, doei!

Naarmate ik ouder werd, deed ik het minder tot ik helemaal stopte. En toen was daar internet. Internet en weblogs. Verhalen over wat je bezighield, scherpe columns vol humor.
Ik wilde ook zo’n site met een strak design en bloggen over de paraplu van de buurvrouw, over de ‘teckel die best in een broodje past’. Kortom: over het dagelijks leven.

Bloggen over oninteressante dingen lukt me niet
De mensen die blogden toen ik begon, zijn er volgens mij bijna geen van allen meer. Niet op internet dan, in het echte leven nog wel, hoop ik.

Ik hopte van blog rush naar blogdal, elke keer weer. Ik heb mijn site meerdere keren op hiatus gegooid, zoals dat zo mooi heette. Minstens een keer per jaar. Het was een hobby die ik zat werd na een tijd.

Ik kon het niet: bloggen over de paraplu van buurvrouw Truus, omdat ik het niet zo leuk kon brengen zoals die andere bloggers. Dat realiseerde ik me toen, maar eigenlijk pas een paar weken geleden toen ik ‘Week van woorden’ introduceerde en meteen in week 3 al vast liep. Omdat ik niets boeiends gedaan had.

Bloggen over boeken
En toen was daar mijn redding: bloggen over boeken. Bloggen over boeken, schrijven. Kortom: over letters. Af en toe gooi ik er een andere post doorheen, maar ik wil vooral bloggen over waar ik van hou. En dat is niet het bloggen over mezelf of over die teckel, maar dat is over die stapels en stapels boeken in de kast. Over de personages die in mijn hoofd wonen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge