Recensie: Hof van vleugels en verwoesting

Recensie: Hof van vleugels en verwoesting

Hof van vleugels en verwoesting / A Court of Wings and Ruin
ISBN: 9789000349869
Auteur: Sarah J. Maas
Series: A Court of Thorns and Roses #3
Uitgever: Unieboek|Het spectrum
Publicatiedatum: 30 mei 2017
Genres: Fantasy
Aantal bladzijdes: 612
Goodreads

Een naderende oorlog bedreigt alles waar Feyre van houdt in het bloedstollende derde deel van de Hof van doorns en rozen-serie.

Feyre is teruggekeerd naar het Lentehof, vastbesloten informatie te verzamelen over Tamlins plannen en die van de koning, die heel Prythian wil overheersen. Maar ze moet een dodelijk spelletje spelen om Tamlin te misleiden – één misstap betekent het einde, niet alleen van Feyre, maar van haar hele wereld.

Als de oorlog uitbreekt, moet Feyre beslissen wie van de oogverblindende en dodelijke Edelheren ze kan vertrouwen. En ze zal op onverwachte plekken naar bondgenoten moeten zoeken.

De aarde kleurt rood wanneer de immense legers strijden voor de macht over dat wat hen allemaal kan vernietigen.

Hof van vleugels en verwoesting is het derde deel met Feyre en Rhysand in de hoofdrol. Toch is de serie nog niet afgelopen, want er komen nog spin-offs van andere personages en ik ben heel benieuwd wie dat gaan worden. Door dit boek kan ik me zo voorstellen dat het bijvoorbeeld Nesta gaat worden.

Hof van vleugels en verwoesting las ik al eerder in het Engels, maar net als bij boek 1 en 2 las ik dit deel ook in het Nederlands. Ik blijf het grappig vinden dat het verhaal in het Nederlands voor mijn gevoel ineens ook heel anders wordt. Niet beter – of slechter -, gewoon anders. Ik zat er wel meteen in en ging er redelijk snel doorheen, ondanks de dikte. Want het is geen dun boek dat je even tussendoor leest.

Bij Hof van vleugels en verwoesting wist ik natuurlijk al wat er ging gebeuren, dus ik werd niet verrast door bepaalde gebeurtenissen. Daarom heb ik ook stukjes uit mijn andere recensie hierin gezet, net als bij de andere twee delen. Ik sta nog steeds achter mijn mening en ondanks dat het verhaal anders lijkt, is het dat niet.

‘A Court of Wings and Ruin is intens. Pff zeg. Vooral de laatste tweehonderd bladzijdes zijn heftig en intens. Sarah waarschuwde al dat we drank, sigaretten en tissues nodig hebben en ja, dat klopt ook echt wel. Pff. Helaas had ik ze geen van drieën. Toen ik het boek dichtsloeg, zat ik even voor me uit te kijken, terwijl ik me een emotionele achtbaan voelde. Want. WAT. EEN. BOEK.

Emotionele gebeurtenissen: Check, check, check
Onverwachte plotwendingen: dubbelcheck
Toffe personages: Check.’

Dit schreef ik in de recensie van het Engelse boek en hier blijf ik bij, omdat dat nog steeds geldt. Ik werd dan weliswaar niet verrast nu, maar als dit mijn eerste keer geweest was, dan was dat honderd procent zeker wel het geval geweest.

‘Hof van vleugels en verwoesting zit vol met emotionele gebeurtenissen, vol met dingen die me toch wel een traantje weg lieten pinken of alleen even slikken. Dat had ik niet verwacht, dus het was een verrassing, maar ik ben er blij om, want dat betekent dat een boek raakt. Of in elk geval: bij mij. Ook wemelt het boek van de onverwachte plotwendingen, van dingen die niet zijn wat het lijkt. Van dingen waarbij ik hardop ‘Nee!’ schreeuwde en het boek in een hoek wilde gooien om daarna Sarah een boze mail te schrijven over waarom ze dat toch kon doen.’

Ik hou van Sarahs personages. Allemaal. Niet alleen Feyre of Rhysand, maar eigenlijk iedereen. Mor, Nesta, Azriel, Cassian en ga zo maar door. Alleen Tamlin niet, maar ik denk dat de fans wel snappen waarom niet, al kan ik hem niet haten, dat dan weer niet. En snap je het niet? (Her) lees Hof van Doorns en Rozen en Hof van Mist en Woede maar eens voor het antwoord. En als je de boeken nog niet gelezen hebt, ga dat dan als een of andere Speedy Gonzales doen.

Hof van vleugels en verwoesting is voor mij het beste boek van de serie. Veel mensen zullen het niet met me eens zijn, maar gelukkig mag ik mijn eigen mening hebben. Al vind ik de hele serie totnutoe erg goed, maar voor mij is deel drie net even beter dan één en twee. Het liefste wil ik het A Court of Wings and Ruin nog een keer lezen en dat ga ik ook zeker doen.

Ik herlas het boek nu dus en ik vind Hof van vleugels en verwoesting nog steeds net zo goed als dat ik hem de eerste keer las, ook in het Nederlands. Goede vertaling dus wat mij betreft, al zijn daar de meningen over verdeeld. Maar ik ben blij dat Best of YA de serie ook in het Nederlands een kans gegeven heeft voor de mensen die niet zo goed zijn in Engels. En om de Nederlandse lezers kennis te laten maken met Sarah.

Van Hof van vleugels en verwoesting hou je als:

  • Je van sexy, volwassen fantasy houdt
  • Een boek met een hele goed bedachte wereld
  • Je van vleermuizen houdt (;))
  • Je dol bent op sassy personages en kickass vrouwen

Voor mij krijgt dit boek vijf dikke vette sterren. Of tien vleermuizen.

Ik kreeg Hof van vleugels en verwoesting als recensie-exemplaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge