Schrijfzondag: Voor vieren

Schrijfzondag: Voor vieren

‘Moet je niet ergens anders vervelend en stom gaan zitten doen?’
‘Niet voor vieren.’
Er klonk een spottend geluidje uit zijn mond, maar ik negeerde het en ging verder met praten. ‘Ik heb nu al medelijden met wie je dan ook gaat vervelen. Niemand wordt er blij van als je mensen gaat lopen vervelen. Echt niemand.’
‘Als jij me zo onuitstaanbaar vindt, waarom ben je hier dan nog?’ Hij trok een mondhoek naar me op en wees naar de deuropening. ‘Je weet dat je je benen kunt gebruiken en gewoon weg kunt lopen alsof je hier nooit geweest bent.’
‘Ik zeg helemaal niet dat je dat bent, ik zeg alleen dat ik medelijden heb met de andere mensen die je gaat irriteren. Want zeg nou zelf: vind jij het leuk als Chasey jou lastig valt? Volgens gooi jij hem dan ook het liefste uit het raam.’
‘En juist daarom doe ik het bij Casey. Omdat hij het ook doet. Hij kan best wel wat hebben, dat broertje van me. Hij is in elk geval een minder grote zeurpiet dan hij.’ De laatste woorden waren amper te verstaan, omdat hij een donut uit de doos op het aanrecht gepakt had en er een hap uit genomen had. Nu sproeide hij alles onder de kruimels en speeksel. Met een ruw gebaar veegde ik de zooi van mijn mouw af.
Hij lachte zijn tanden bloot en ik zag dat er wat rommel op zijn onderlip zat, maar ik zei er niets van.
‘En je kunt geen medelijden met Casey hebben, dat is onmogelijk.’
Ik trok de donut uit zijn hand en nam er zelf een hap uit. Ik smoorde zijn protesten door te mompelen dat ik toch echt voor die donuts betaald had en hij niet. Toen gaf ik hem een zacht duwtje richting deur. ‘Het is bijna vier uur.’
‘Het is net half vier.’
‘Dat zeg ik: het is bijna vier uur.’
Met een brede grijns maakte hij zich uit de voeten, maar niet voor hij nog een donut meejatte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge