Schrijfzondag: Damn, you’re cute

Schrijfzondag: Damn, you’re cute

Damn, you’re cute.’ Hij hield zijn hoofd scheef en bekeek me. Het voelde of zijn grijze ogen naar binnen keken, of hij alles van binnen zag. Mijn stoffige hoofd, de weinige geheimen die ik bezat.
‘Jij niet,’ was mijn commentaar. ‘Ik val niet zo op lange sukkels.’
Hij liet zijn blik onbeschaamd over me heenglijden. Ondanks dat ik hem nu al vervelend en arrogant vond, zag hij er goed uit. Dat was waarom ik het niet snapte.
‘Waarom val je mij lastig? Er zijn genoeg meisjes die ongetwijfeld meteen voor je op de vloer vallen.’ De alcohol brandde in mijn keel toen ik een slokje nam. ‘Alleen hoor ik niet bij die groep. En nee, ook niet als je me schattig noemt. Sterker nog: als je dat nog een keer doet, castreer ik je eigenhandig.’
Hij lachte. ‘Schattig met een scherp randje. I like it.’
‘Is er een reden voor al die Engelse woorden in je tekst?’ vroeg ik en ik nam de laatste, flinke slok uit mijn glas. ‘Ben je Engels of denk je dat het stoer is om al die woorden er doorheen te gooien? Laat ik je vast uit de droom helpen: ‘Je bent niet stoer. Het klinkt meer of je niet normaal kunt praten. Maar er zijn vast meisjes die puddingbenen door jou krijgen, die meteen dingen met je willen doen. Alleen ik ben niet één van hen, ik hoor niet bij die groep.’
Zijn ogen schoten opnieuw naar beneden en hij tilde zijn lip op in een spottend gebaar. ‘Je mag blij zijn dat een jongen als ik je aandacht geeft. Wie trekt er nou regenlaarzen aan naar een club?’ Hij keek naar de kleine zwarte laarsjes met gouden sterren die ik droeg.
‘Waarom zou ik? Ik wilde niet mee, maar ik werd gedwongen, dus ik had weinig keuze. Alleen dan ga ik niet doen of ik het zo gezellig vind. Ik vind liegen nog erger dan het woord schattig.’
Hij grinnikte. ‘Kan ik je dan in elk geval een drankje aanbieden?’
‘Je wilt me dronken voeren en dan hoop je dat ik je wel een lekker ding vindt. Helaas, je plannetje gaat niet door. Ik doorzie het.’
Zijn lach was zelfs leuk en het speet me dat hij zo ontzettend arrogant was, dat hij zichzelf ook helemaal leuk vond. Maar ik hield nu eenmaal niet van dit soort jongens.
‘Ik …’ begon hij, maar op dat moment dook er een jongen naast hem op.
Meteen zag ik de gelijkenis. Dezelfde grijze ogen, dezelfde kaak, dezelfde neus. Het moesten wel broers zijn. Alleen deze jongen had dat arrogante helemaal niet, hij had iets zachts over zich heen.
‘Kom je? We hebben genoeg te doen en dat is niet flirten met mooie meisjes.’ Hij knipoogde naar me en ik hoopte dat ik niet rood werd. Hij trok zijn broer mee die zijn hoofd omdraaide, een brutale grijns liet zijn. ‘Toch vind ik je schattig. Cute.’
‘Jij niet!’ Het was mijn mond al uit voor ik het tegen had kunnen houden en hij zwaaide met zijn hand, terwijl ik het door de club riep. Hij hoorde het vast niet door de keiharde muziek, al zwaaide hij wel.
‘Waarom laat je hem nou gaan?’ Mijn beste vriendin Sofie dook naast me op. ‘Damn, he is cute.’
Ik kreunde zacht. ‘Wat heeft iedereen toch met dat woord?’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge