Schrijven: Ongetemd is af

Schrijven: Ongetemd is af

Een verhaal afschrijven is altijd een mijlpaal. Ook voor mij, want ik ben niet degene die goed is in het afschrijven van een verhaal. Maar toch weet ik dat ik het moet doen als ik ooit een afgerond verhaal wil hebben, als ik er een echt boek van wil maken. En begin september deed ik dat dan ook. Ik zette de laatste punt achter de herschreven versie van Ongetemd.

Weddenschappen met taart

In januari bedacht ik een weddenschap met een vriendin: mijn herschreven verhaal zou af zijn op 31 december en publiceerbaar (wel zonder proeflezers en redactie). Zo niet, dan moest ik op taart trakteren.

En blijkbaar heeft dat effect gehad, want het verhaal staat dus ruim voor 31 december helemaal op papier. Niet dat ik al klaar ben, want ik wil het nog een keer helemaal doorlezen (en tienduizend aantekeningen maken), de proeflezers moeten er nog hun tactloze kritiek op kwijt en dan komt de redacteur nog. Dus klaar ben ik nog lang niet. Met het doorlezen ben ik inmiddels begonnen en ik heb er al best wat domme foutjes uitgehaald dus het is maar goed dat ik het nu doorlees en niet dat het zo in een boek komt te staan. Ik zou me echt doodschamen. Vooral ook omdat het best veel stomme foutjes zijn.

Belangrijke stappen

Maar de tweede – misschien wel belangrijkste – stap in het proces ‘Van idee naar boek’ is gezet. Niet dat ik al stop, want ik moet het verhaal herlezen (waar ik nu ook mee bezig ben) en dan moeten al die andere stappen gezet worden. Maar toch maar toch. Genoeg mensen komen niet eens voorbij de eerste: een verhaal af schrijven. Laat staan de rest. Nu heeft het bij mij ook lang geduurd voor ik echt iets afschreef. En wat ik af schreef, belandde in de kast om er niets meer te doen. En dat is ook zonde.

Bloed, zweet en tranen

Het heeft me wel bloed, zweet en tranen gekost de afgelopen negen maanden. Meer dan eens wilde ik ermee kappen, heb ik huilend achter de pc gezeten en geroepen: ‘Ik kap er wel gewoon mee.’ Maar wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb, want anders had ik nu geen boek gehad. Anders had ik alleen een droom, maar geen materiaal om het ook nu al te verwezenlijken.

Het voelt wel gek en nog wat onwerkelijk. Ik ben trots en tegelijkertijd voel ik nog even niet zoveel. Misschien ook omdat de herschreven versie af is, maar ik nog lang niet klaar ben met het verhaal en de personages om alles wat er nog moet gebeuren. Maar ik heb er vertrouwen in, want ik loop zo’n drie weken voor op mijn eigen opgestelde schema. En dat is een heerlijk gevoel.

Ik denk dat ik die 15 mei 2018 wel ga halen.

Meer weten? Op Pluizenbol Boeken vind je meer informatie.

3 gedachten over “Schrijven: Ongetemd is af

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge