YA meet up van uitgeverij Moon

YA meet up van uitgeverij Moon

Update: Mijn alinea’s in dit artikel zijn weggevallen. Sorry :/ Ik zie hem zelf namelijk wel goed in mijn WordPress software.

Als het gaat om volgers en pageviews heb ik maar een klein en bescheiden blogje, ondanks dat ik al een jaar of tien blog. Dat houdt dus ook in dat je niet zo vaak gevraagd wordt voor events. Heel erg jammer (en ja, dan ben ik heus wel jaloers op de mensen die wel mogen gaan), maar ik snap het ook wel weer. Een uitgever kan niet elke blogger uitnodigen. Ik ga er maar vanuit dat ze dat best wel zouden willen.

Daarom was ik ook extra verrast dat ik een mailtje van Moon kreeg voor een YA meet up op het hoofdkantoor van Overamstel waar Moon ook onder valt. Waah! Ik?! Ik vroeg meteen vrij op mijn werk en gelukkig kreeg ik het, al moest ik daarvoor wel een paar dagen in de zenuwen zitten.
Het is heel erg gaaf om speciaal uitgenodigd te worden. Het was een leuke mix van kleine en grote bloggers. Sommige bloggers had ik al vaker gezien, anderen nog nooit. Extra leuk is het als je vaak contact hebt met bloggers via Twitter, maar nog nooit gezien hebt.

De boekenkast bij de uitgever. Waah! Die wil ik ook. Iedereen stond erbij te kwijlen, dus ik denk dat er na ons bezoek gepoetst moest worden om alle kwijl weg te halen… In het echt is hij trouwens pas echt imposant.

Blij met (boeken)bloggers

Uitgeverij Moon is blij met boekenbloggers, omdat zij hun mening geven en er meer komt dan: ‘dit boek is goed’ of ‘dit boek is echt niets.’ Normaal hoor je de lezers niet, omdat ze alleen lezen. Door de blogger wordt er weer gepraat over lezen en ik weet ook zeker dat de booktubers daar hun steentje ook aan bijdragen. Ik kijk geen booktubers (ik kijk geen filmpjes van bloggers, omdat ik te snel afgeleid ben), maar regelmatig hoor ik dat mensen een boek zijn gaan lezen door booktuber A of B. Zelf haal ik de meeste tips van Goodreads.

Bloggers lijken lezen ook weer hip te maken. Bovendien weet je nu dat je als lezer niet alleen bent in je verdriet als er een personage doodgaat die je geweldig vond, er zijn meer mensen die heel hard huilen bij sommige boeken. In mijn jeugd kon ik bij niemand terecht als ik hard moest huilen om een boek als Pijnstillers van Carry Slee.
Uitgevers hechten ook waarde aan de mening van bloggers, want ‘de bloggers zijn de lezers’ en niet de redacteur in de Volkskrant die liever literatuur leest. In uitgeversland heerst nog steeds dat er in de krant over gesproken moet worden.

Het was een leuke bijeenkomst met een hoop interactie tussen ons bloggers en het (superleuke) team van Moon. Het was fijn om te horen dat de uitgever zo blij is met ons. Bloggers worden sowieso goed bij de reclame van Moon (en Overamstel) betrokken. Kijk maar naar de verschillende blogbommen dit jaar. UP! van Myrthe vd Meer en recent Niet te filmen van Sophie Kinsella.

Daarnaast mochten we ook inbreng leveren op het gebied van social media. Wat willen wij zien en wat kan Moon maar beter niet doen? Persoonlijk tweeten, instagrammen en Facebooken is duidelijk favoriet bij de meesten (ook bij mij). Op die manier ontdek je wie de mensen achter de boeken zijn, wie ervoor zorgen dat mensen kunnen lezen over Violet en Finch of Will, Jem en Tessa.

Visie van Moon

“We willen boek die die het goed doen bij het grote publiek en daarmee willen we willen positioneren als uitgever van gave en goede YA. Het maakt niet uit of het bijvoorbeeld (urban) fantasy of contemporary is, we willen de mix graag houden. We willen per seizoen drie tot vier titels op de markt brengen, maar dan moeten ze wel allemaal goed zijn. We hebben liever drie hele goede YA dan dat we er vier op de markt brengen en één waar we niet zo achterstaan. We willen Moon net zo succesvol maken als Van Goor met Best of YA,” aldus uitgever Marieke Woortman.

Moon wil graag drie of vier boeken per seizoen uit gaan brengen.

Nieuwe titels

Er komen volgend jaar een aantal gave titels uit bij Moon waar ik me persoonlijk wel op verheug. De verhalen erover klonken goed. Twee daarvan zijn science fiction series, dus als je daarvan houdt, dan zit je volgend jaar in elk geval goed bij Moon. Ik weet niet in hoeverre ik de titels mag vertellen, dus dat doe ik dan ook maar niet en laat jullie gissen *grinnikt heel gemeen*. Laat ik het zo zeggen: ik hou niet van sci-fi, maar zelfs ik vond het goed klinken. Misschien wordt dit wel de nieuwe trend na dystopia en contemporary. We zullen het zien.

Iets eerder, namelijk dit jaar komen er ook twee nieuwe boeken uit komend najaar. Kapot is de eerste, de eerste Carry Slee voor 12+ sinds 10 jaar. Ik verheug me op dit boek, vooral omdat ik als puber altijd Carry Slee las en haar toch wel een beetje als mijn schrijfvoorbeeld zag. Gevolgd door Hier was ik van Gayle Forman. Ik heb van haar nu vier boeken (Als ik blijf, Wacht op mij, Haar dag, Zijn jaar) gelezen en die vond ik allemaal leuk, dus ik ben erg benieuwd naar dit deel. Het verhaal klinkt in elk geval goed.

En goed nieuws voor de mensen die Hush, hush in het Nederlands zoeken: Moon gaat de boeken heruitgeven met de oorspronkelijke kaften en (bijna) alle titels blijven hetzelfde als in het Engels. Alleen Silence wordt stilte. Hiermee verdwijnen dus de huidige titels (Dromen, Dreiging, Dwalen, Drift). Best grappig dat ik deze boeken niet zolang geleden las en recenseerde. Als je de serie nog niet gelezen hebt en van fantasy houdt, dan zeg ik: doen. Koop die serie als hij in de winkels ligt.

Covers

Een onderwerp was ook het onderwerp voorkanten oftewel covers. Zo werd er ons gevraagd wat we mooie en aansprekende covers vonden. Ikzelf ben een groot fan van grafische covers (The Fault in our stars, Onder de ketchupwolken, Niet te filmen) en er waren meer mensen die het met me eens waren. Ik word altijd een beetje nerveus van gezichten die je aankijken, ik ga soms zover dat ik het boek omdraai vanwege het gezicht. Eigenlijk dacht ik altijd dat ik de enige was die daar niet zo van hield, dus dat viel me mee.

Onze mening was dat covers behoorlijk belangrijk zijn. Mijn persoonlijke mening is dat ze essentieel zijn. Als ik een interessante cover zie, zal ik het boek eerder pakken dan als ik de cover niets vindt. Een uitzondering zijn de verhalen waar ik alleen maar goede dingen over gehoord heb, maar ja, om die goede dingen te horen, moeten mensen de boeken natuurlijk wel kopen. En hoe zorg je er voor dat ze het boek kopen?

We kregen een goodiebag met daarin de dvd van The Mortal Instruments (die ik al had, maar hij gaat naar Ilja toe), een zonnebril en het linnen tasje met de voorkant van Niet te filmen (het tasje staat verderop duidelijker op de foto). Ook mochten we allemaal voor een boek kiezen: Waar het licht is, Wacht op mij, Niet te filmen of Half wild. Ik koos voor Niet te filmen, want de rest had ik al (gelezen).

Voor de meet up ging ik nog snel even Amsterdam in, want ja, een Waterstones hebben we niet in mijn geliefde Utrecht.

Ik kocht er de bovenste drie. Crystal Kingdom en Ice Kissed zijn de vervolgen op Frostfire. Dit boek kocht ik in april op Elfia en ik ben toch wel benieuwd naar de andere boeken. Ik was nog niet in deel 1 begonnen overigens, maar volgens mij heb ik de trilogie nu compleet. Ik las van haar eerder de serie over siren en die vond ik goed, dus ik ben heel benieuwd of ik dat van de rest ook vind.

A thousand pieces of you klonk goed, al heb ik wel staan twijfelen of ik dit boek mee moest nemen of The Jewel.

Linnen tasjes… ik ben groot fan van linnen tasjes en ik heb er in elke tas minstens één zitten. Word je tas te zwaar, omdat je teveel boeken gekocht hebt bij de boekhandel? Gebruik een linnen tasje. Ga je boodschappen doen? Linnen tasje. Gaat het regenen en je hebt net je haar gedaan? Linnen tasje over je hoofd.

Het was een ontzettende leuke en geslaagde dag met heel veel boekenliefde en mensen die daar ook van houden. Om het op zijn Tim Gunns te zeggen: thank you, Moon!

Heb je ook een stukje geschreven hierover? Laat een linkje achter in de reactie of stuur me even een @ op Twitter (@LizGreenash) met de link, dan zet ik die erbij.
Andere verslagen:
I Heart Books
Dutch Book Chick
Dutch Nephililim

2 gedachten over “YA meet up van uitgeverij Moon

  1. Woa, lekker uitgebreid verslag hoor! Het klinkt alsof het een toffe dag was. En woa, 3 tot 4 boeken per seizoen? Dat vind ik helemaal geen straf, want uitgeverij Moon is cool! Damn. Die boekenkast is inderdaad zeer impressive!

  2. Wat een leuk verslagje 🙂 Gelukkig dat je nog vrij kon krijgen van je werk! Want het klinkt wel alsof je interessante discussies hebt kunnen voeren. Ik vind gezichten op covers ook niet zo mooi meestal (een aantal uitzonderingen daargelaten), maar meestal ook omdat er dan in het boek staat dat het personage bijvoorbeeld zwart haar heeft en op de kaft staat iemand met bruin haar.
    Ik ken deze uitgeverij eigenlijk niet echt, maar ze hebben best wel leuke boeken (ik heb een aantal boeken die zij in het Nederlands uitgeven, in het Engels gelezen). En een mooie boekenkast 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge