YALfoort

YALfoort

Zaterdag 24 september was het tijd voor een nieuw YA-evenement: YALfoort tijdens Literatour, de YA-versie van de kinderboekenweek. Dit werd georganiseerd door de leesfabriek. Zoals de naam al doet vermoeden, was het in Amersfoort. Toen ik maanden geleden wist dat er een nieuw evenement met boeken hier in de buurt zou zijn, nam ik vrij en kocht ik een kaartje.

Het podium waarop de interviews zouden worden gehouden in de prachtige kapel. 

Op de dag zelf was ik wat nerveus, want ik kende dus niemand die ook zou gaan. Uiteindelijk bleken er nog best veel bloggers te zijn die ik ken en nog wat mensen die ik op social media volg.
Maar in de rij raakte ik aan de praat met mede-boekenliefhebbers die ik niet kende, maar waar het gezellig mee was. De sfeer was heel gemoedelijk en dat vond ik binnen ook. Iedereen kon tegen iedereen praten zonder dat je raar aangekeken werd. Ook met de schrijvers kon je op je gemak een babbeltje gaan maken, omdat het zo klein was. Minder dan honderdvijfentwintig mensen. Dat is wel wat anders dan bij YALfest.

31949719

Als eerste was het tijd voor de interviews op het podium. De eerste twee groepjes waren de bijna allemaal Nederlandse schrijvers die ondervraagd werden over van alles en nog wat. Een van de groepjes had het onder over diverse boeken met diverse personages zoals transgenders en niet-hetero sekuele personages. Ook wel LBGTQ genoemd.

LBGTQ: Lesbian, bisexual, gay, transgender, queer/questioning. Gender identity: A person’s sense of their own identity as a female (girl or woman), a male (a boy or man), or other gender (for example, transgender, bi-gender or gender queer which is a rejection of the traditional binary view of gender).

En dit groepje had meteen een link met een van de internationale schrijfsters: Lisa Williamson die Wie is nou normaal?The art of being normal schreef over een jongen die een meisje wil zijn. Daarnaast waren Jenny Han en Laure Eve ook nog uitgenodigd. Vooral naar Laure was ik erg benieuwd, want haar boek De Graces vond ik supergaaf en mysterieus. En ik vind het zo tof dat ze op mensen reageert op social media.

Ze werden geïnterviewd door Nanouk op het grote podium en kregen vragen voorgeschoteld zoals of ze op muziek schreven. Jenny vertelde dat ze vooral op popmuziek uit de jaren ‘60 schreef, Laure luisterde bij het schrijven van The Graces onder andere naar Nine Inch Nails en Lisa schreef zonder muziek, geloof ik. Al moet ik bekennen dat ik dat een beetje vergeten ben.
Daarnaast was er een vraag of ze al veel gezien hadden van ons land (Niet bijzonder veel, vooral boekhandels, was het algemene antwoord).

De handtekeningen van Jenny Han en Laure Eve. 

Na het interview was het tijd voor de signeersessies met de drie auteurs. Er was geen maximum van boeken die je mocht laten signeren, maar zowel Lisa als Laure hadden maar een boek. Helaas had ik die van Lisa nog niet, dus die heb ik niet kunnen laten signeren.
Die van Laure heb ik in twee talen en ik heb hem dus ook in beide talen laten signeren. Voor Jenny had ik drie boeken (boek drie kocht ik tijdens YALfoort).

Een signerende Lisa Williamson

Na het signeren en een praatje maken besloot ik om naar boven te gaan. Naar de ruimte waar de workshops waren. Ik schoof aan bij de workshop Korte verhalen van Jennefer Mellink. Het fijne aan de workshops was dat je ze allemaal kon doen en dat je niet meteen bij het kopen van je kaartje al een keuze moest maken.

Ik vond YALfoort heel fijn, omdat het kleiner en intiemer was dan YALfest. Je kon gaan praten met de schrijvers, je liep elkaar niet in de weg en de sfeer was wat losser. Enige minpunt: Er stond geen drankje of iets klaar, dat moest je zelf betalen. Dit was niet heel duidelijk aangegeven op de locatie. Ik zou één drankje bij de prijs indoen.
Maar verder vind ik het zeker voor herhaling vatbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge