Recensie: A Court Of Mist and Fury

Recensie: A Court Of Mist and Fury

A Court Of Mist And Fury
ISBN: 9781408857885
Auteur: Sarah J. Maas
Series: A Court of Thorns and Roses #2
Uitgever: Bloomsbury USA Childrens
Publicatiedatum: 3 mei 2016
Genres: Fantasy, New Adult
Aantal bladzijdes: 640
Goodreads

Feyre survived Amarantha's clutches to return to the Spring Court—but at a steep cost. Though she now has the powers of the High Fae, her heart remains human, and it can't forget the terrible deeds she performed to save Tamlin's people.

Nor has Feyre forgotten her bargain with Rhysand, High Lord of the feared Night Court. As Feyre navigates its dark web of politics, passion, and dazzling power, a greater evil looms—and she might be key to stopping it. But only if she can harness her harrowing gifts, heal her fractured soul, and decide how she wishes to shape her future—and the future of a world cleaved in two.

Het eerste deel (Hof van doorns en rozen/A Court of Thorns And Roses) las ik begin van dit jaar en dat was mijn eerste kennismaking met Sarah J. Maas. En wow! Wat vond ik dat boek goed. ‘Zo wil ik ook kunnen schrijven,’ waren woorden die in me opkwamen toen ik ACOTAR las. Een paar maanden later zou A Court Of Mist And Fury verschijnen en mijn verwachtingen waren hoog, wolkenkrabberhoog, gespannen. Het leek eeuwen te duren voor het 3 mei was, de dag waarop het boek zou verschijnen. Dit boek kon alleen maar beter zijn dan ACOTAR, toch? Toch?

Ja, ik vond A Court of Mist And Fury beter. En tegelijkertijd vond ik dit boek niet beter. Om te beginnen moest ik heel erg wennen aan de schrijfstijl van Sarah.
‘Huh, maar je hebt het eerste deel van deze serie toch al gelezen?’
Ja, maar die las ik vertaald. Dit is onvertaald en dus in het Engels. Nu lees ik al jaren Engels, maar bij Sarah vind ik het niveau van Engels net even een stapje hoger dan bij veel andere boeken. Ze gebruikte regelmatig woorden die ik echt op moest zoeken, omdat ik geen idee had wat dit in vredesnaam betekende.

En dat is soms best irritant, vooral als het iets cruciaals is. Misschien dat dit de reden was dat ik niet in A Court of Mist And Fury kwam, de schrijfstijl en de woorden. Pas aan het einde kwam ik er goed in toen ik aan het Engels gewend was. De playlist van dit boek werkte trouwens ook best goed om in de mood voor dit boek te komen.

In het boek gebeurt een heleboel (ook best wat onverwachte dingen), maar ik had nergens het idee dat het te ver gezocht was of zo. Voor mijn gevoel klopte alles met hoe het boek is en hoe Feyre is. In A Court of Mist And Fury vind ik haar wel somberder, maar dat is niet zo gek als je bedenkt wat ze allemaal meegemaakt heeft. Wat ik heel tof vind, is dat Sarah Feyre’s zussen Nesta en Elain in dit deel gewoon weer terug laat komen en ze ook een belangrijke rol laat spelen.

Feyre vind ik nog steeds een supertof personage. In dit deel vind ik haar niet echt groeien, maar ik vind haar gelukkig nog steeds net zo leuk als in deel 1. Dat geldt helaas niet voor iedereen, want een zekere fae met de naam Tamlin die ik in deel 1 zo leuk vond, vond ik hier niet leuk. En dat is zacht uitgedrukt. Rhysand komt in dit deel veel meer aan het woord dan in ACOTAR. Je komt te weten wie hij was, dat hij ook een andere kant heeft dan die de lezer (en Feyre) eerder gezien heeft. Vooral over zijn verleden kom je hier veel meer te weten. Ik vind Rhysand echt wel een tof personage.

Wat ik heel tof vind, is dat Sarah in dit boek weer laat zien dat dit boek net wat meer New Adult is dan Young Adult. Er zitten wat steamy scenes in die ik heel tof vond, maar daar doel ik niet eens op. Maar ik vind het ook mooi hoe ze elementen als trauma’s en verleden in dit fantasy-boek verweeft. Dealen met een trauma en je verleden is iets dat je altijd in New Adult tegenkomt en minder in Young Adult. Of nee, het wordt minder uitgediept in Young Adult.

A Court of Mist And Fury heeft mij een beetje teleurgesteld, maar ik denk dat het komt door de schrijfstijl en door het pittige Engels. Want het boek is gewoon goed. Misschien moet ik eerst deel 1 herlezen in het Engels en dan deel 2, want waarschijnlijk vind ik het dan beter dan nu. Ik ben nu wel ontzettend benieuwd naar deel 3 en naar hoe dit allemaal af gaat lopen. En misschien had ik te hoge verwachtingen voor A Court of Mist And Fury. Voor nu blijft A Court of Thorns and Roses mijn favoriet.

Bij dit boek bestaat trouwens een Spotify-lijst die gemaakt is door Sarah zelf. Hier vind je de link. Ik vind het best grappig dat er bijvoorbeeld ook muziek uit The Mortal Instruments: City of Bones de film zit. Ik vond die muziek zo gaaf. En de lijst klopt best goed, geeft goed de sfeer weer van dit boek.

In juli komt trouwens de Nederlandse vertaling van dit boek uit bij Unieboek/Het spectrum onder de titel: Hof van mist en woede en ik ben heel benieuwd hoe het vertaald is. Deel 1 vond ik in elk geval heel goed vertaald, dus ik heb er alle vertrouwen in voor A Court Of Mist And Fury.

[bol_product_links block_id=”bol_573869d24350b_selected-products” products=”9200000057345907,9200000025830392″ name=”fury” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”353″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Eén gedachte over “Recensie: A Court Of Mist and Fury

  1. Ik vond deel 1 ook een heerlijk boek (heb ‘m in het engels gelezen) en ik moet(!) deel 2 ook nog lezen. Dat het minder of Tamlin gaat vind ik daarbij des te interessanter: ik had stiekem al gehoopt dat we meer zouden gaan horen van Rhysand. Ik wist trouwens niet dat er ook een playlist was gemaakt. Leuk! 🙂
    Story addict onlangs geplaatst…[recensie] Disclaimer – Renee KnightMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge