Recensie: Alice in Zombieland

Recensie: Alice in Zombieland

Recensie: Alice in ZombielandAlice in Zombieland
Auteur: Gena Showalter
Series: White Rabbit Chronicles #1
Uitgever: Harlequin
Publicatiedatum: 25 september 2012
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 424
Goodreads

Alice' leven wordt in een seconde compleet op zijn kop gezet wanneer er een ongeluk gebeurd en Alice niet langer bij een gezin hoort. Zogenaamd is een auto-ongeluk, maar Alice weet dat zo net nog niet.
Haar vader blijkt gelijk te hebben en Alice ontdekt dat de monsters bestaan.

Monsters die ze wil bestrijden, waar ze wraak op wil nemen. Ze moet leren om te vechten tegen de monsters. Hiervoor moet ze haar leven toevertrouwen aan een jongen die nu niet de ideale schoonzoon is, maar wil Alice dat wel?

Toen ik de titel van Alice in Zombieland hoorde, wist ik niet zo goed wat ik ervan moest verwachten. Ik ben niet iemand die echt dol is op zombies – wel op Alice in Wonderland – en ik was een beetje bang dat dit boek niet leuk zou zijn, maar wow, dit boek was leuk!

De schrijfstijl is vlot, lekker snel en nergens echt saai. Ik wilde blijven lezen in het boek tot ik het uit had, maar omdat het best een dikke pil is, ging dat niet in één keer. Het boek is niet doorspekt met onverwachte dingen in het plot.
De meeste dingen zag ik al van mijlenver aan komen en er zitten best wat cliché-dingen in die je in bijna elk YA-boek tegenkomt, maar dat stoorde me niet. Waarschijnlijk omdat de schrijfstijl fijn is en het boek lekker wegleest.
Toch verraste het einde me nog wel een beetje en ik ben ook benieuwd naar hoe het Alice, Cole en al die al anderen zal vergaan.

Ik vind Alice een leuk personage. Ze is lekker eigenwijs en is beslist niet van plan om te doen wat mensen haar opdragen. Ze wordt niet neergezet als hulpeloos meisje en dit zie je de laatste tijd toch wel regelmatig. Alice is de soort heldin die niet gered hoeft te worden, maar mensen redt. Net zoals bijvoorbeeld Katniss Everdeen uit The Hunger Games. Ik vind Alice ook best sympathiek.
Daarnaast vind Alice’ vriendin Kat een heel leuk personage. In het begin moest ik wel even aan haar wennen, maar dat was vrij snel over. En Cole… stiekem zou ik ook wel een Cole willen, hoor.

Ik ben trouwens ook echt fan van het boek qua vormgeving. Boven elk hoofdstuk is een soort kunstwerkje gemaakt en het boek zonder dustjacket is felgroen met donkergroen, dus valt dan behoorlijk op, ook al is groen niet echt mijn kleur. De justjacket is trouwens ook erg gaaf gedaan. Je vindt overal ook verwijzingen naar de figuren in kaartenspellen – schoppen, harten, ruiten en klavers. Aan de binnenkant van de kaft is trouwens hetzelfde felgroen te vinden met doodshoofdjes.

Alice in Zombieland is tegen al mijn verwachtingen in eentje die ik beslist aan zou raden en zeker als je van YA met een vleug(je) fantasy houdt. Of gewoon van Alice in Wonderland. Ik ben ook echt heel erg benieuwd naar deel 2.

Dit boek kreeg ik als recensie-exemplaar van uitgeverij Harlequin.

[bol_product_links block_id=”bol_571744a9936f0_selected-products” products=”9200000031378342,9200000035613607″ name=”56″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge