Recensie: Anna

Recensie: Anna

Recensie: AnnaAnna
Auteur: Niccolò Ammaniti
Uitgever: Lebowski
Aantal bladzijdes: 280
Goodreads

Nadat een mysterieus virus alle volwassenen heeft uitgeroeid, is Sicilië verworden tot een gigantische ruïne van verlaten steden, afgebrande winkelcentra en onbegaanbare wegen. Alleen de kinderen zijn overgebleven en proberen op het desolate eiland, waar de hitte en de zon het landschap teisteren en overal hongerige wilde honden op de loer liggen, te overleven zonder elektriciteit, vers water en voedsel.Sinds de dood van hun ouders zorgt de dertienjarige Anna voor haar acht jaar oude broertje Astor, aan de hand van het notitieboekje dat haar moeder achterliet. Als Astor wordt ontvoerd, besluit Anna samen met haar hond naar hem op zoek te gaan in de hoop uiteindelijk de overtocht naar het vasteland te maken, op weg naar een nieuwe toekomst.

Toen ik een mail kreeg met de vraag of ik mee wilde doen met de blogbom van dit boek zei ik ja, omdat het plot van Anna me aansprak. Ergens deed het me een beetje aan Gone denken en al is dat niet mijn favoriete serie, het idee vind ik leuk en kan heel goed zijn als je dit soort boeken vaker leest. Fans van Gone zullen dit boek misschien ook wel waarderen. Dat ik het interessant vond was de reden dat ik dan ook ja tegen Anna zei.

Helaas kwamen mijn verwachtingen niet uit voor dit boek. Het enige dat ik nog altijd denk is: Anna was een vreemd boek.

Halverwege werd het wel iets beter, maar ik weet niet zo heel goed wat ik van Anna moet vinden. Het is niet per se een slecht boek, maar de uitwerking sprak me niet aan. Misschien omdat Anna best expliciet is hier en daar en ik er een naar gevoel van kreeg in mijn maag. Af en toe werden er dingen beschreven waar ik gewoon misselijk van werd. Ik pakte het boek zelfs met tegenzin op om te gaan lezen.

Misschien kwam het ook gewoon omdat ik hoofdpersonage Anna gewoon een vervelend meisje vond. Ze raakte me totaal niet en ik voelde de klik ook niet. Eigenlijk kon het me ook niet zoveel schelen wat er met haar zou gebeuren en dat moet je niet willen als je een boek leest.

Ook vond ik het boek best wel verwarrend af en toe. Soms was er een situatie waarbij ik niet goed wist of Anna dit nou echt zag of dat ze het droomde. Of dat het een terugblik was naar vroegere tijden.

Wat ik wel goed vind, is dat ik toch door wilde lezen. Ik wilde weten hoe het zou eindigen en het einde is behoorlijk abrupt. Ik vind het best een open einde, want het eindigt voor mijn gevoel midden in het verhaal.
Ik kan me wel voorstellen dat mensen dit boek goed zouden kunnen vinden, want in theorie is Anna niet slecht. De schrijfstijl is goed, maar daar moet je van houden en dat doe ik dus duidelijk niet.

Hier vind je meer informatie over het boek.

Dit boek kreeg ik als recensie-exemplaar van uitgeverij Lebowski.

[bol_product_links block_id=”bol_571739d1294a2_selected-products” products=”9200000053837350,9200000052692451″ name=”Anna” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

4 gedachten over “Recensie: Anna

  1. Ik vind hoofdpersonen de laatste tijd sowieso vrij snel irritant. Dat is niet leuk! Vooral bij chick lits heb ik echt zoiets van ‘pfff wat een stomme vrouw’ maar dan wordt het soms wel beter.

    Ik vind het wel interessant klinken trouwens.

  2. Wat jammer dat dit boek niet aan je verwachtingen kon voldoen.. Ondanks je recensie verwacht ik zelf echter nog steeds van dit boek te gaan genieten! Ik ben groot fan van Ammaniti – vooral Ik Ben Niet Bang en Ik en Jij vind ik erg mooi. En aangezien ik daarnaast gek ben op de Gone serie denk ik (hoop ik) dat Anna echt een boek voor mij zal zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge