Recensie: Atheists Who Kneel and Pray

Recensie: Atheists Who Kneel and Pray

Atheists Who Kneel and Pray
ISBN: 9781548739478
Auteur: Tarryn Fisher
Uitgever: CreateSpace Independent Publishing Platform
Publicatiedatum: 13 juli 2017
Genres: Contemporary, New Adult
Aantal bladzijdes: 336
Goodreads

Yara Phillips is a wandering muse.

She dates men who need her, but always moves on to something new, never staying in one place for very long.

David Lisey is in need of a muse.

A talented musician lacking lyrical inspiration. When he first sees her, he knows he's found what he's been looking for.

Yara believes she can give David exactly what he needs to reach his full potential:
A broken heart.

David’s religion is love.

Yara’s religion is heartache.

Neither is willing to surrender, but religion always requires sacrifice.

Atheists Who Kneel and Pray zou geen boek zijn dat ik eruit gepikt zou hebben vanwege de titel. Het was Colleen Hoover – bevriend met Tarryn Fisher – die het boek aanraadde en beloofde dat het een romantisch boek was en niet iets als een non-fictie over atheisten. Nu hou ik van Colleens boeken, dus ik besloot om haar op haar woord te geloven en kocht het ebook bij Amazon. Dat ik dit boek las, is dus volledig haar schuld. Lijkt me logisch.

Gelukkig had Colleen inderdaad gelijk en is Atheists Who Kneel and Pray een romantisch boek, al past hij ook prima in het New Adult genre. Ik weet niet zo goed waar ik hem tussen zou plaatsen, maar ik denk eerder aan een roman dan een New Adult.

Van Tarryn had ik hoge verwachtingen, ook al heb ik nog nooit iets van haar gelezen, maar ik las en hoorde alleen maar goede dingen van deze schrijfster. Misschien probeer ik nog wel een keer iets van haar, maar alleen door alle goede verhalen. Anders zou ik het niet gedaan hebben. De schrijftstijl vind ik tof en fijn lezen.

De titel Atheists Who Kneel and Pray lijkt in eerst instantie heel vaag, maar wordt in het boek uitgelegd en dan snap je meteen beter waarom dit de titel is. Al is dit een titel die heel snel kan worden aangezien voor een ander soort boek. Je ziet het genre echt totaal niet eraan af en ook aan de cover niet. Zelf zou ik proberen om een bij het genre passende titel te verzinnen, maar dit heeft ook wel iets. Door de titel blijft hij in elk geval wel hangen.

Yara is een bijzonder personage. Ze is niet het standaard soort personage en blijft het hele boek ook wel een beetje hetzelfde, al voelde het voor mij of ze niet heel erg groeide en dat werd op een bepaald moment wel een beetje irritant om te lezen. Wel is ze eentje die ik zal onthouden, denk ik. Ze steekt er wel bovenuit.

Maar door Yara wordt het ook een beetje eentonig. Ik had ook niet zo’n klik met haar, misschien dat ik er daarom zo lastig doorheen kwam ofzo. Ik had in het begin best veel moeite om er doorheen te komen en dat werd helaas niet beter.

Af en toe vertelt David ook stukjes, maar niet veel en niet constant. Omdat er geen naam boven staat, moet je gokken wie het vertelt en dat vond ik heel verwarrend, zeker als iemand niet constant aan het woord komt.

Atheist Who Kneel and Pray was gewoon niet mijn boek. Het was niet slecht, maar zou ik het aanraden? Nee, dat ook niet, denk ik. Ik miste gewoon een beetje plot en voor mij voelde het als een ‘ik doe maar wat’ boek, als een verhaal dat nog niet af is en een ‘work in progress’ is. Voor mijn gevoel had er meer uitgehaald kunnen worden.

Dit is iets voor jou als:

  • Je van een combinatie van roman en New Adult houdt, maar niet van het expliciete
  • Je graag een boek leest met een niet zo standaard personage

Atheists Who Kneel And Pray krijgt van mij drie sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge