Recensie: Clockwork Prince

Recensie: Clockwork Prince

Recensie: Clockwork PrinceClockwork Prince / De ijzeren prins
Auteur: Cassandra Clare
Uitgever: Moon, Simon & Schuster
Publicatiedatum: 6 december 2011
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 502
Goodreads

With the help of the handsome, self-destructive Will and the fiercely devoted Jem, Tessa discovers that the Magister’s war on the Shadowhunters is deeply personal. He blames them for a long-ago tragedy that shattered his life. To unravel the secrets of the past, the trio journeys from mist-shrouded Yorkshire to a manor house that holds untold horrors, from the slums of London to an enchanted ballroom where Tessa discovers that the truth of her parentage is more sinister than she had imagined.

When they encounter a clockwork demon bearing a warning for Will, they realize that the Magister himself knows their every move—and that one of their own has betrayed them.

Tessa finds her heart drawn more and more to Jem, but her longing for Will, despite his dark moods, continues to unsettle her. But something is changing in Will—the wall he has built around himself is crumbling. Could finding the Magister free Will from his secrets and give Tessa the answers about who she is and what she was born to do?

Clockwork Prince gaat verder waar Clockwork Angel eindigt en met dezelfde personages.

Vaak vind ik tweede delen minder in een serie, maar dat is in dit geval niet aan de orde. Nee, eigenlijk vind ik Clockwork Prince nog beter. In dit boek zit één van mijn meest favoriete scenes van Cassandra Clare: de balkonscene. De mensen die het boek gelezen hebben, zullen ongetwijfeld weten waar ik het over heb. Ik hou van die scene. Soms pak ik het boek erbij om alleen die scene te schrijven. De spanning spat bijna van de pagina’s af.

In dit deel kom je ook steeds meer te weten over de achtergronden van de personages. Niet langer staat alleen Tessa centraal, maar ook de achtergrondverhalen van Will en Jem worden steeds belangrijk. Waarom Will is zoals hij is, wordt bijvoorbeeld uitgelegd. Hier en daar zijn er stukjes vanuit hem of Jem. Ik hou ervan hoe de schrijfster dit soort dingen in het verhaal verwerkt zonder al teveel te vertellen. Show don’t tell is iets dat ze behoorlijk goed onder de knie heeft. Haar schrijfstijl is heerlijk is vlot, maar toch gedetailleerd genoeg. En eigenlijk is het ook geen moment saai.

De personages groeien in dit deel ook steeds meer en je begint te houden van zowel Will als Jem. In veel series heb ik toch wel een overduidelijke voorkeur als het gaat om een ship van twee personages, maar in deze serie kan ik eigenlijk niet kiezen. Ik vind Will leuk, want hij is de brutale, bijdehante jongen waar de meeste YA-meisjes voor vallen.

Meestal zijn deze jongens ook beter uitgewerkt dan hun concurrenten, maar dat is in dit geval dus absoluut niet zo. Jem is namelijk net zo goed uitgewerkt en ik snap de mensen die team Jem zijn net zo goed. Wat mij betreft is kiezen hier ook onmogelijk. Will of Jem? Hoe kun je daartussen kiezen? Dat is onmogelijk.

Ook in dit deel zitten weer een paar flinke plotwendingen en het is even slikken dat er hierna nog maar één boek is om in te verdrinken. Eentje! Dat is absoluut niet veel. Maar ik weet dat deze serie als trilogie veel sterker dan wanneer er meer delen zouden zijn.

De Nederlandse uitgave is in handen van Moon en heet De ijzeren prins.

[bol_product_links block_id=”bol_564b8966527af_selected-products” products=”9200000040653288,1001004011690887″ name=”Clockwork” sub_id=”” link_color=”2535CC” subtitle_color=”2535CC” pricetype_color=”2535CC” price_color=”000000″ deliverytime_color=”2535CC” background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge