Recensie: De angstaanjager

Recensie: De angstaanjager

De angstaanjager / Messenger of fear
ISBN: 9789402705300
Auteur: Michael Grant
Uitgever: HarperCollins
Publicatiedatum: 22 september 2015
Genres: Horror, Young Adult
Aantal bladzijdes: 256
Goodreads

Mara Todd wordt wakker in een grasveld omringd door mistflarden. Behalve haar naam kan ze zich niets meer herinneren. Even bekruipt haar de angst dat ze dood is, maar dan doemt er een jongen op in de mist die zichzelf de angstaanjager noemt. Hij is er om mensen die dat verdienen te straffen. Ze moeten meedoen aan een griezelig spel waarin hun ergste angst bewaarheid wordt.

Maar waarom moet Mara de angstaanjager hierbij helpen? Wat is er met haar gebeurd? Ze blijft zich verzetten tegen alles waarin hij haar meesleurt, tot de schokkende waarheid eindelijk tot haar doordringt…

De angstaanjager: een boek waarbij ik eerlijk gezegd niet zo’n zin had om te beginnen, maar ik lees recensie-exemplaren altijd. Als het niets is, leg ik hem weg. Maar proberen doe ik het altijd.

Van Michael Grant las ik al eerder vier delen van de Gone-serie. Die serie vond ik behoorlijk vreemd en zeker na deel vier was ik er klaar mee. Het was gewoon niet mijn serie.

En toen kreeg ik Spel van angst, het tweede deel van deze serie, binnen. Alleen deel 1, De angstaanjager had ik niet in mijn bezit en ook nog niet gelezen. Gelukkig was de uitgever zo lief om me ook dit deel te sturen.

Ik begon met gemengde gevoelens in De angstaanjager. Ik wilde de schrijver na vier boeken niet afschrijven, want ieder verdient een tweede kans. Het begin van De angstaanjager begon behoorlijk vlot en ik werd nieuwsgierig naar hoe het af zou lopen.

Michael Grant wist mijn nieuwsgierigheid nogal op te wekken en die hield hij lang vast. Zo lang dat ik nu toch ook wel benieuwd ben naar het volgende deel en naar hoe dat boek zal verlopen. Zeker omdat in De angstaanjager me nog niet alles helemaal duidelijk is geworden en ik hoop dat die dingen dan uitgelegd worden. Nog niet alles voelt als een afgerond verhaal.

In het boek zitten niet echt extreem onverwachte plotwendingen, maar er zitten er wel wat in die niet helemaal te verwachten zijn. In elk geval: ik zag ze pas vrij laat, vlak voor het gebeurde.

De angstaanjager

Met hoofdpersonage Maya had ik gewoon niet zo’n klik. Ik vond haar een beetje plat en dan vind ik het sowieso altijd lastig om in te leven. Ik vond haar niet stom, maar ook niet bijzonder leuk. Geen zeurpiet – oké, af en toe -, maar ook geen opgewekt en blij ei.

In het begin voelt het of je midden in een verhaal terechtkomt en zelf vind ik het dan altijd een beetje lastig om erin te komen. Ik kom liever wat langzamer in het verhaal, al vind ik te langzaam ook weer niet goed. Het is ook altijd wat.

Het einde van De angstaanjager vond ik behoorlijk vreemd en hier en daar zelfs wel een beetje verwarrend. Soms was het lastig om te volgen. En hier en daar zelfs ook wel een beetje creepy. Misschien omdat je als lezer pas helemaal aan het einde weet wat er nou precies aan de hand is en wat het allemaal met elkaar te maken heeft.

Het was een prima boek en ik denk dat de fans van Michael Grant het helemaal leuk zullen vinden. Ikzelf vond het uiteindelijk ook nog best aardig. Gelukkig, want boeken met tegenzin lezen is nooit leuk. Gelukkig had ik daar bij dit boek geen last van.

De angstaanjager kreeg ik als recensie-exemplaar van HarperCollins Holland.

[bol_product_links block_id=”bol_57b4acaa73c72_selected-products” products=”9200000047395293″ name=”jager” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge