Recensie: De bestemming van Violet en Luke

Recensie: De bestemming van Violet en Luke

Recensie: De bestemming van Violet en LukeDe bestemming van Violet en Luke / The Destiny of Violet & Luke
Auteur: Jessica Sorensen
Series: The Coincidence #3
Uitgever: Xander Uitgevers B.V.
Publicatiedatum: 7 januari 2015
Genres: New Adult
Aantal bladzijdes: 319
Goodreads

Twee jongeren met ieder een eigen verleden vol problemen die elkaar tegenkomen.
Luke wordt achtervolgd door zijn verleden en het heeft hem gevormd tot wie hij nu is. Hij doet alleen aan betekenisloze relaties, gokt en drinkt als een tempelier om vooral maar niet te hoeven voelen.

Violet leidt een turbulent leven sinds haar ouders vermoord zijn. Ze groeit op in pleeggezinnen, wordt verwaarloosd en probeert om met drank en drugs te vergeten. Mensen vertrouwen doet ze niet en om mensen geven wil ze niet.

En dan ontmoet ze Luke met wie ze zo ontzettend botst, maar met wie ze chemie heeft. Ze bekvechten, vluchten voor zichzelf, voor hun verleden voor elkaar. Kunnen ze voor elkaar kiezen of zijn ze allebei fucked up door hun verleden?

Ik las al eerder twee boeken van Jessica Sorensen, die over Callie en Kayden. Iemand op Facebook las dit boek en ik werd benieuwd of ik dit boek ook zo goed vindt.

In het begin van het boek maakt de schrijfster je heel nieuwsgierig naar het verleden van beide tieners en wil je blijven lezen om erachter te komen waarom ze zijn zoals ze zijn. En als je dat eenmaal weet, zit je er te ver in om nog te kunnen stoppen met lezen.
De schrijfstijl is vlot en leest zo weg, ondanks het zware thema. Jessica Sorensen schrijft luchtig, ook al is het thema het totaal niet. Ik had dit boek binnen vierentwintig uur uit en ik begon meteen aan deel 2, omdat ik meteen verder wilde lezen.

Toen ik eenmaal begonnen was, kon ik niet meer stoppen en het boek bleef me maar roepen. Voor mij zijn dit punten dat een boek goed is. Het is een meeslepend verhaal over het verleden en de liefde. In dit boek hoopte ik met heel mijn hart op een goed einde.
Een standaardeinde, dat was wat ik verwachtte. Niet die gigantische plotwending, vlak voor het einde, die alles in een ander daglicht zet. Ergens had ik hem aan zien komen, maar aan de andere kant ook totaal niet.

De personages zijn goed uitgewerkt, ze zijn niet vlak. Met zowel als met Luke als Violet kon ik meeleven, al trokken de hoofdstukken van Luke me meer dan van Violet. Misschien kwam het, omdat mijn hoofd besloot dat Luke uit dit boek op Luke Hemmings uit 5 Seconds op Summer lijkt. Overigens lijken ze niet eens.Toch blijft mijn hoofd het nog steeds volhouden. Zucht. Ach, ik kan Harry Potter ook pas met bril zien sinds ik de film gezien heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge