Recensie: De ijzerkoning

Recensie: De ijzerkoning

Recensie: De ijzerkoningDe ijzerkoning / The Iron King
Auteur: Julie Kagawa
Series: The Iron Fey #1
Uitgever: Harlequin
Publicatiedatum: https://www.goodreads.com/book/show/14739801-de-ijzerkoning?ac=1
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 384
Goodreads

Meghan Chase heeft geen leuke zestiende verjaardag, omdat er allerlei dingen gruwelijk in de war beginnen te lopen. Dat haar moeder en stiefvader haar verjaardag vergeten zijn, is nog wel het het minst erge van alles.

Berichten op een schoolcomputer die nogal dreigend zijn bijvoorbeeld. Of haar broertje die ineens heel erg vreemd doet en haar broertje niet blijkt te zijn, maar een wisselkind. Meghan komt terecht in een bizarre wereld waar ze achter haar werkelijke afkomst komt, ontdekt dat haar beste vriend Robbie niet helemaal is wie hij zegt dat hij is en waar ze ook nog eens haar hart verliest.

Tussendoor maakt ze vrienden in Nimmernimmer, het land van de Fae, moet ze haar broertje redden en haalt ze de woede van de twee elvenhoven op de hals.

Ik vind Meghan een leuk personage. Ze is redelijk standaard, maar toch vind ik haar wel leuk. Ze wordt niet heel erg uitgediept, maar genoeg om haar leuk te vinden. Robbie, Robin, is de beste vriend van Meghan en is duidelijk de grappenmaker in het verhaal. De heldhaftige grappenmaker, dat wel. En dan heb je nog de knappe Winterprins Ash. Wat is zijn rol in het verhaal en wat heeft hij met Meghan te maken?

Wat ik leuk vind aan dit deel, is dat de ouders van de hoofdpersoon dit keer op de hoogte zijn. Meestal weten de ouders van de hoofdpersoon niet waar de hoofdpersoon mee bezig is, maar in dit geval weet in elk geval Meghans moeder ervan. En vrienden worden er vaak ook buiten gehouden, maar in dit geval is de enige vriend eentje die in het complot zit.

Ik vind het een aardig eerste deel van de serie. Het is niet lastig te volgen en het zet de toon voor de rest van de serie. Meghan komt achter allerlei verschillende dingen die ze nooit geweten heeft. Waar is haar vader bijvoorbeeld gebleven? En wie is haar echte vader? Vragen die niet allemaal opgelost worden in dit eerste deel en daarom was ik benieuwd naar deel 2. Het einde heeft ook een behoorlijke cliffhanger en ik was dan ook blij dat ik gewoon door kon lezen.
De schrijfstijl van Kagawa nodigt ook wel uit om snel door te lezen, ik vloog door dit boek heen in elk geval. Sommige dingen in het boek verwachtte ik al, maar er zitten ook wat stukjes in die ik niet aan had zien komen. Het geheel is echter behoorlijk cliché, maar dat is niet erg, want ik houd van cliché soms. Dan moet het natuurlijk wel goed geschreven zijn, dat is voor mij het meest belangrijke en in dit eerste deel zit dat wel goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge