Recensie: De verloren prins

Recensie: De verloren prins

Recensie: De verloren prinsDe verloren prins / The lost prince
Auteur: Julie Kagawa
Series: The Iron Fey: Call of the Forgotten #1
Uitgever: Harlequin
Publicatiedatum: 15 mei 2014
Aantal bladzijdes: 414
Goodreads

Ethan is nog een kleuter als hij ontvoert wordt door de fae naar hun magische wereld. De fae willen op die manier zijn zus Meghan naar Nimmernimmer lokken, want zij zal haar broertje toch wel redden?

Inmiddels zijn er jaren verstreken en Meghan is de koningin van het IJzerrijk. Ethan probeert ondertussen om de fae zo goed mogelijk te negeren, maar dat wil niet altijd even goed lukken. Hij doet alsof hij ze niet ziet, want als ze je eenmaal in de gaten hebben is het te laat.

Dan verandert alles wanneer een vriend van Ethan ontvoerd wordt en moet hij terug naar Nimmernimmer, een plek die hij nooit meer wilde zien. Hij sleept niet alleen zichzelf mee in het gevaar, maar ook Kenzie, een meisje dat nogal nieuwsgierig is. Loopt alles goed af?

Ik vond The Iron Fey serie echt een leuke serie. In het begin wist ik niet zo goed wat ik ervan moest verwachten, maar het is een serie die toch wel is blijven hangen. En ik ben een Ash-fan (Ash… <3!). Dit deel won ik bij Storyhunters en stond nog niet zo lang in de kast. Afgelopen zondag had ik een klein leesdipje, omdat een boek dat ik besteld had, maar niet kwam.
Dit boek is een spinoff-serie van The Iron Fey, maar in dit deel komen een aantal personages terug uit The Iron Fey. Niet alleen Ash en Meghan, maar bijvoorbeeld ook Robin -Puck- Goodfellow.

Dit deel gaat niet meer over Meghan, maar over haar halfbroertje Ethan die inmiddels een puber is. Een boze rebelse puber die probeert te negeren dat hij overal fae ziet. Ik mocht Ethan in het begin niet zo en ik was ook niet zo kapot van hem. Later in het boek begin ik hem leuker te vinden, maar Meghan vind ik toch net even wat leuker.
Kenzie, het nieuwsgierige meisje, vind ik ook wat leuker dan Ethan. Vooral omdat ze koppig is en vooral niet doet wat ze moet doen. Later zal blijken dat ze niet voor niets zo eigenwijs is.

In het boek zitten een aantal plotwendingen die ik niet allemaal aan had zien komen. Eentje zag ik aankomen – en was ook logisch na The Iron Fey-serie – maar één van de personages heeft ook een behoorlijk groot geheim. Iets dat ik echt niet aan zag komen en ik ben ook heel benieuwd hoe dat geheim de andere boeken gaat beïnvloeden. Ik ben dan ook echt wel benieuwd naar deel 2 van deze spin-off serie.

Van de voorkant ben ik trouwens niet zo heel erg gecharmeerd – al kan ik niet ontkennen dat het covermodel niet lelijk is of zoiets ;-). Maar de letters op de voorkant zijn erop gedrukt waardoor je ze kunt voelen. Net als de krullen. Bovendien hebben ze glitters in de cover verwerkt en glitters kan mijn inner-Magnus Bane wel waarderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge