Recensie: Dreamless

Recensie: Dreamless

Recensie: DreamlessDreamless
Auteur: Josephine Angelini
Series: Starcrossed #2
Uitgever: Harlequin Teen
Publicatiedatum: 5 juli 2012
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 503
Goodreads

As the only scion who can descend into the Underworld, Helen Hamilton has been given a nearly impossible task. By night she wanders through Hades, trying to stop the endless cycle of revenge that has cursed her family. By day she struggles to overcome the fatigue that is rapidly eroding her sanity. Without Lucas by her side, Helen is not sure she has the strength to go on.

Just as Helen is pushed to her breaking point, a mysterious new Scion comes to her rescue. Funny and brave, Orion shields her from the dangers of the Underworld. But time is running out. A ruthless foe plots against them, and the Furies' cry for blood is growing louder.

As the ancient Greek world collides with the mortal one, Helen's sheltered life on Nantucket descends into chaos. But the hardest task of all will be forgetting Lucas Delos.

Dreamless is het vervolg op Starcrossed die ik als Vervloekt las. Over dat verhaal was ik niet heel erg enthousiast en ik vond het vooral oké. Maar ik las dat deel in het Nederlands en soms wil het nog weleens dat een boek in de originele taal beter was. Dreamless had ik toch al in de kast en dus besloot ik om dit boek te lezen om te kijken of ik het beter vond op deze manier.

Het antwoord daarop is gecompliceerd. Aan de ene kant vond ik Dreamless wel beter, ik vond de schrijfstijl in het Engels wel vlotter en minder geforceerd. Maar misschien komt dat ook, omdat ik het in het Engels niet zo zie en me er niet aan erger.

Aan de andere kant is het een overduidelijke nee en dat heeft alles te maken met het feit dat ik niet in het verhaal kwam. En dat is jammer, want het genre is wel echt iets voor mij en het plot van Dreamless klinkt ook gewoon tof. Het onderwerp vind ik ook best tof. Het is niet zo dat ik heel veel met de Griekse goden zoals Zeus heb, maar ik vind het wel boeiend. Wat dan de reden is dat ik er niet goed in kom is, weet ik niet.

Misschien zijn het de personages. Voor mij voelt Helen een beetje gevoelloos of zo. Ik vond haar niet echt overkomen op papier. En af en toe vind ik haar een zeurpiet en te eigenwijs. Misschien is ze voor mij zo’n stereotype YA-personage en zou ze in elk boek thuis kunnen horen. Ze voelt voor mij niet eigen genoeg om haar leuk te vinden en om echt te zeggen: Ja, zij hoort bij Dreamless. En soms vind ik haar ook gewoon irritant.

Lucas vind ik boeiender, maar die komt te weinig aan bod om hem echt goed te leren kennen.

Of misschien komt het, omdat ik de spanning in Dreamless niet kon voelen. Die spanning is er toch echt wel, maar ik voel het niet. Is het dan de schrijfstijl? Komt het door de personages? Komt het toch door het onderwerp?

Deel drie heb ik ook nog liggen en eigenlijk ben ik best benieuwd hoe de trilogie eindigt, al zie ik stiekem ook als een berg op tegen dit deel. Wat als het weer zo moeizaam wegleest? Ik denk dat het nog wel zal duren voor ik dit boek lees.

[bol_product_links block_id=”bol_56d4278e67680_selected-products” products=”1001004011725351″ name=”Dreamless” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge