Recensie: Gevangene

Recensie: Gevangene

Gevangene / Captive
ISBN: 9789402709605
Auteur: Aimee Carter
Series: The Blackcoat Rebellion #2
Uitgever: HarperCollins
Publicatiedatum: 12 april 2016
Genres: Dystopia, Young Adult
Aantal bladzijdes: 320
Goodreads

In dit tweede boek van de trilogie - Marionet, Gevangene, Koningin- is Kitty Doe nog steeds in de macht van de beruchte familie Hart, die wil dat ze doet alsof ze Lila Hart is, het doodgewaande nichtje van de president. Haar leven is één grote leugen, en langzamerhand krijgt ze het gevoel dat ze niemand meer kan vertrouwen.

Zelfs de Blackcoat-rebellen, die ze in het geheim ondersteunt, houden dingen voor haar verborgen.
Dan beschuldigen de Harts haar van verraad, en dat betekent dat haar grootste angst bewaarheid wordt: opsluiting in Elders, een gevangenis waaruit geen ontsnapping mogelijk is...

Toen ik Marionet uit had, wilde ik meteen verder lezen in deel 2: Gevangene. Marionet eindigde zo spannend dat ik niet anders kon dan verder lezen. Vond ik Gevangene ook zo goed? Of misschien wel beter?

In het begin moest ik even in Gevangene komen en het begin las niet zo snel weg, maar dat duurde gelukkig niet lang. Vrij snel zat ik in Gevangene en moest ik blijven lezen tot het boek uit was. Ook in Gevangene gebeurt een heleboel en ook zeker dingen die ik gehoopt had, maar waarvan ik dacht dat ze niet zouden gebeuren. Maar ik had geluk. Ik geloof dat ik tegen het boek heb lopen gillen. ‘Ik wist het!’, dat soort werk. Ik heb het vermoeden dat mijn moeder er niets over zei, omdat ze dacht: Die leest een boek.
Kortom: er zaten best wat onverwachte gebeurtenissen in Gevangene.

In Gevangene is Kitty duidelijk nog steeds niet van plan om te luisteren en om te doen wat ze moet doen. In plaats daarvan is ze lekker eigenwijs en doet ze dingen die niet altijd goed aflopen. In dit boek wordt dit ook weer een aantal keer pijnlijk duidelijk. Op sommige momenten kreeg ik medelijden met haar en wilde ik Kitty over haar bol aaien. Dan kon ik alleen maar hopen dat alles goed kwam.

“The only thing that really matters in the end is how we choose to live.”

Er zaten best wat spannende momenten in het boek en vooral het einde was bloedstollend spannend. Pff, toen kon ik alleen nog maar blijven lezen, want ik wilde weten hoe het eindigde. Het boek eindigt best wel met een cliffhanger en ik kan echt niet zo lang wachten!

Marionet en Gevangene vind ik tot dusver beter dan de Godinnen-trilogie. Misschien omdat ik dit onderwerp boeiender vind, maar ik vind dit een stuk beter geschreven en vooral veel spannender ook. Het leest ook heel makkelijk weg,want in een paar dagen las ik beide boeken uit. Hele fijne boeken.

Gevangene is net zo goed als Marionet en ik heb echt geen zin om tot januari 2017 te wachten als Koningin, deel 3, uitkomt. Ik ben heel benieuwd hoe deze serie af gaat lopen, maar ja, daar zal ik dus nog even geduld voor moeten hebben.

Ik kreeg dit boek van uitgeverij HarperCollins Holland. Bedankt!

Eén gedachte over “Recensie: Gevangene

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge