Recensie: Glazuur

Recensie: Glazuur

Recensie: GlazuurGlazuur
ISBN: 9789021806419
Auteur: Lisette Jonkman
Uitgever: Luitingh-Sijthoff
Publicatiedatum: 15 mei 2012
Genres: Audiobook, Chicklit, Contemporary, Feelgood
Aantal bladzijdes: 272
Goodreads

De vierentwintigjarige Sophie baalt vreselijk van haar baan als manusje-van-alles bij het grote reclamebureau CopyBlinders: het enige wat ze doet is koffie halen. En zelfs daar blundert ze dagelijks mee. Nog erger is dat haar vroegere beste vriendin Karlin haar baas is geworden en in een regelrechte bitch is veranderd. Bovendien heeft Karlin een relatie met Rein, op wie Sophie al een paar eeuwen heimelijk verliefd is. Als Sophie voor de zoveelste keer uitgekafferd wordt, uitglijdt in de gang en ervan is overtuigd dat ze nooit een droombaan, droombankrekening of droomrelatie zal krijgen is de maat vol: ze neemt het heft in eigen handen. Hou je vast!

Glazuur is de eerste chicklit/feelgood/roman of hoe je het beestje ook wilt noemen, van Lisette Jonkman. Dit boek las ik lang geleden al eens, maar dat is zo lang geleden dat ik het me amper kan herinneren. En toen kwam ik hem als luisterboek tegen en besloot ik om hem weer eens te luisteren. Ik vind het zo fijn dat je bij Goodreads tegenwoordig ook boeken die je herleest mee kunt tellen. Scheelt best wat boeken bij mij.

Inmiddels heb ik meer boeken van Lisette gelezen en vond ik het grappig dat Glazuur wel haar eerste boek had, maar dezelfde schrijfstijl heeft als bijvoorbeeld in Verkikkerd. Wel grappig dat ik dat nu zie, haha. Dat heb je als je veel boeken van een schrijver luistert.

Het leest – of luistert – minstens zo vlot weg als haar andere boeken en je bent ook gewoon benieuwd hoe het allemaal af gaat lopen met Sophie.

Ze is heel goed in het nieuwsgierig maken van de lezer en hem af en toe laat grinniken. Ook in dit boek moest ik af en toe grinniken en ik denk dat sommige mensen dachten dat ik ze niet helemaal op een rijtje had. Ik kan het ze niet kwalijk nemen, haha.

Sophie is gewoon een herkenbaar karakter. In elk geval voor mij, want die onhandigheid van haar heb ik ook zeker. Ik val nog over een kiezeltje. Met mokken koffie vol tegen een collega aanlopen? Ik zie het mezelf zo doen. Als er iemand een kluns is, dan ben ik het. En Sophie. Misschien komt ze daarom voor mij zo levensecht over, omdat ik veel in haar herkende. Ik denk dat Sophie en ik hele goede vriendinnen zouden kunnen zijn. Wel erg klunzige vriendinnen, dat wel.

Wat mij betreft was dit een fijne herlees van een luchtig boek met een hele vlotte schrijfstijl en was het echt zo uit. Glazuur krijgt vier sterren van me.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge