Recensie: Half zwart

Recensie: Half zwart

Recensie: Half zwartHalfzwart / Half bad
Auteur: Sally Green
Series: The Half Bad Trilogy #1
Uitgever: Moon
Publicatiedatum: maart 2014
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 319
Goodreads

Niemand wil hem, iedereen jaagt op hem…

De vijftienjarige Nathan groeit op in het moderne Engeland, waar witte en zwarte heksen naast gewone mensen leven. De witte heksen zijn goed, de zwarte heksen slecht, zo leert hij van jongs af aan. Zelf stamt hij af van beide: zijn vader is de meest gevreesde zwarte heks en berucht om zijn duistere magie; zijn moeder, een witte heks, is dood. De witte heksen zijn bang voor Nathan en sluiten hem op tot zijn zestiende verjaardag. Dat is het moment waarop zijn vader hem drie inwijdingsgeschenken moet geven, anders zal Nathan sterven. Maar hoe kan Nathan zijn vader vinden als iedereen hem in de gaten houdt en hij niemand kan vertrouwen, zelfs zijn eigen familie en het meisje op wie hij verliefd is niet? Maar Nathan heeft weinig keus en zal moeten terugvechten om zijn leven te redden. De jacht is geopend…

Ik was benieuwd naar het boek door alle goede recensies, maar het viel me helaas tegen. Het begin las heel vervelend en ik heb overwogen om het weg te leggen, maar ik heb me kunnen beheersen. Niet omdat het verhaal me niet aansprak, maar omdat de lezer in de jij-vorm wordt aangesproken. Ik heb een gruwelijke hekel aan de jij-vorm, behalve als het een vraag is als: Wat zou jij doen?
Op de een of andere manier werd ik desondanks toch gegrepen door het verhaal en toen ik er eenmaal in zat, ging het redelijk vlot.

Het verhaal gaat in het begin behoorlijk snel, er worden heel wat jaren in vogelvlucht vertelt. Eigenlijk vond ik het begin iets te afgeraffeld, te chaotisch, en had ik het liever op een andere manier gelezen, maar dat is een kwestie van schrijfstijl en van smaak. Het is niet mijn smaak in elk geval. Desondanks ben ik wel benieuwd naar een tweede deel en ik hoop dat dat beter is, al ben ik bang dat dit de schrijfstijl is van Sally Green.

Ik vind het personage Nathan in het begin vervelend en irritant, maar dat draait wel een beetje bij naarmate je dichter bij het einde komt. Nathan blijkt uiteindelijk redelijk moedig te zijn, maar toch is hij niet mijn favoriete personage. Om eerlijk te zijn heb ik met geen van de personages uit dit boek een band. Ik vind ze (nog) iets te oppervlakkig.

Ik ben niet alleen maar negatief over het verhaal. Het onderwerp heksen is nog niet zo uitgekauwd als bijvoorbeeld vampieren – al zijn daar ook goede varianten van zoals Vampire Academy. Natuurlijk heb je Harry Potter, maar dat verhaal is compleet anders.
Het boek is absoluut origineel en goed geschreven, ondanks dat het een beetje langdradig is. Voor de originaliteit en het feit dat het eens een mannelijk hoofdpersonage is geef ik er een puntje bij, maar het is een magere 7.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge