Recensie: Harry Potter and the Philosopher’s Stone

Recensie: Harry Potter and the Philosopher’s Stone

Recensie: Harry Potter and the Philosopher’s StoneHarry Potter and the Philosopher's Stone
ISBN: 9781408855898
Auteur: J.K. Rowling
Series: Harry Potter #1
Uitgever: Bloomsbury Childrens
Publicatiedatum: 30 juni 1997
Genres: Fantasy, Jeugd, Young Adult
Aantal bladzijdes: 332
Goodreads

When a letter arrives for unhappy but ordinary Harry Potter, a decade-old secret is revealed to him that apparently he's the last to know. His parents were wizards, killed by a Dark Lord's curse when Harry was just a baby, and which he somehow survived. Leaving his unsympathetic aunt and uncle for Hogwarts, a wizarding school brimming with ghosts and enchantments, Harry stumbles upon a sinister mystery when he finds a three-headed dog guarding a room on the third floor. Then he hears of a missing stone with astonishing powers which could be valuable, dangerous - or both. An incredible adventure is about to begin!

Harry Potter and the Philosopher’s Stone is het eerste deel in de wereldberoemde Harry Potter-serie die dit jaar twintig geworden is. Ik denk dat er weinig mensen zijn die de tovenaarsleerling niet kennen. Niet iedereen zal de boeken gelezen hebben, maar misschien de films. En anders heb je op zijn minst van hem gehoord. De jongen die de vloek van Jeweetwelwie overleeft.

Jaren geleden begon ik met Harry Potter en de Steen der wijzen en hoewel het boek me eerst niet trok, bleek de schrijfstijl van J.K. Rowling te verslavend en moest ik wel doorlezen. Ik las het eerste deel nog een paar keer, maar de laatste keer is alweer minstens twaalf jaar geleden. Vorig jaar kocht ik de prachtige rode boxset en ik vond het tijd om de serie eindelijk eens in zijn geheel én in het Engels te lezen.

En ook om een recensie te schrijven, ook al kent bijna iedereen de boeken wel. Ik wil ook graag deze boeken recenseren. Een van de series die me liet zien dat er veel meer fantasy is dan alleen die over trollen en hobbits.

Ook al lees ik heel wat Engels, toch moest ik echt even wennen aan de schrijfstijl van Rowling in het Engels. Misschien omdat ik de boeken toch heb opgeslagen in de Nederlandse variant. Vooral ook aan hoe Hagrid spreekt moest ik wennen, maar dat is gelukt. Wel met af en toe hardop wat gemompel.

Harry Potter and the Philosopher’s Stone zit zo goed in elkaar. Tot in de details is het voelbaar dat de schrijfster er diep over nagedacht heeft. Er zijn kleine dingetjes uit onze wereld aangepast, zodat het heel iets anders is, maar tegelijkertijd iets dat ik compleet herkende.

Vroeger was Ron mijn favoriete personage en vond ik Hermione een vervelend personage, maar inmiddels kan ik haar ook wel waarderen. En Harry is nog steeds niet mijn favoriet, maar ach, hij is oke.

Harry Potter and the Philosopher’s Stone is voor mij toch echt wel een trip down memory lane naar de veertienjarige ik die de boeken van een buurmeisje in haar handen gedrukt kreeg. Het betreffende buurmeisje heb ik al in geen jaren gezien, maar ze heeft er wel voor gezorgd dat ook ik de geweldige personages van J.K. Rowling in mijn hart sloot.

En twintig jaar later is de serie nog altijd net zo levendig. Misschien nog wel meer dan toen. Ik geef vier sterren aan het eerste deel in de serie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge