Recensie: Havikskruid

Recensie: Havikskruid

Havikskruid / The Hawkweed Prophecy
ISBN: 9789025761189
Auteur: Irena Brignull
Uitgever: Gottmer Uitgevers Groep
Publicatiedatum: 1 juli 2016
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 336
Goodreads

Een eeuwenoude profetie wordt werkelijkheid: nu de heksenkoningin op sterven ligt, zal het geslacht Havikskruid de nieuwe koningin leveren. En aangezien Ember Havikskruid weinig magische krachten lijkt te bezitten, ligt het voor de hand dat haar nichtje de uitverkorene is. Maar dan kruist de 'gewone' sterveling Poppy hun pad.

Door haar leren de heksen wat mensen van vlees en bloed voelen: liefde, passie, verdriet, maar al snel ook jaloezie en haat. Als dan ook nog eens blijkt dat Poppy verontrustend veel bijzondere gaven heeft, komt de profetie op losse schroeven te staan...

Ik kreeg een mail van de uitgever met de vraag of ik het boek Havikskruid wilde lezen en na gelezen te hebben waar het boek over ging, zei ik ja. Het klonk behoorlijk interessant. Wat vond ik van Havikskruid?

Voor ik dit boek las, had ik nog nooit gehoord van Irena Brignull en dus had ik ook niet hele hoge verwachtingen. Ja, de flaptekst van Havikskruid klonk goed, maar dat zegt helaas niet altijd alles over het boek. Bovendien kan een boek met heksen nogal eens slecht uitpakken. Ik speelde dus op veilig: geen verwachtingen.

De proloog geeft de lezer een voorsprong op de personages, want je hoort dingen eerder dan de personages. Ik kan me best voorstellen dat mensen de proloog lezen en denken: bah, nee, dit is echt geen boek voor mij. Ik raad je dan aan om toch nog even door te lezen en Havikskruid een kans te geven.

De proloog is namelijk best wel anders dan de rest van het boek. In de rest van Havikskruid vind ik de schrijfstijl eigenlijk vlotter dan in het begin. Daar had ik zelf ook moeite mee, maar na een paar gewone hoofdstukken zat ik er helemaal in en vloog ik door het boek heen, ondanks dat het best een dikkerd is.

De schrijfstijl van Irena Brignull vind ik fijn lezen, al moest ik in het begin wel even wennen. Ook omdat ik de laatste tijd best veel boeken in de eerste persoon gelezen heb en dit in de derde persoon was. En dat is best een verschil.

Het verhaal van Havikskruid wordt verteld vanuit Ember, Poppy en Leo. Boven de stukjes staan geen namen, dus af en toe moest ik even goed kijken vanuit wiens ogen ik op dat moment keek. Af en toe vond ik dat ook verwarrend, ook omdat de personages niet echt een andere stem hebben. Ze vertellen allemaal een beetje hetzelfde.

Ik vond de personages leuk, maar ik vond ze wel een beetje vlak. Van de drie heb ik Poppy het beste leren kennen, denk ik. Toch stoorde ik me niet aan de personages, ze waren genoeg levendig om me in ze te kunnen inleven.

Door de proloog zag ik best een aantal dingen aankomen en dat vond ik jammer. Echt onverwachte gebeurtenissen zaten ook niet in Havikskruid dus, al zaten er wel wat in.

Het einde van het boek vond ik vaag. Voor mijn gevoel ging het verhaal toen ineens ook behoorlijk snel en moest ik heel goed mijn aandacht erbij houden om het nog te kunnen volgen. Het einde voelde ook een beetje afgeraffeld van dit verder leuke boek. Daarom ook 3.5 ster in plaats van 4.

Ik vond het een leuk boek en als je YA-boeken van heksen interessant vindt, is dit waarschijnlijk ook wel iets voor jou. En: laat je niet afschrikken door de proloog.

Dit boek was een recensie-exemplaar van uitgeverij Gottmer. Bedankt!

[bol_product_links block_id=”bol_57a4e568385fb_selected-products” products=”9200000062764953,9200000057542650″ name=”5″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

2 gedachten over “Recensie: Havikskruid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge