Recensie: Het laatste licht

Recensie: Het laatste licht

Het laatste licht
Auteur: Jen Minkman
Uitgever: Dutch Venture Publishing
Publicatiedatum: 31 januari 2016
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 260
Goodreads

Als Moira haar zus en broer helpt bij een Wicca-ritueel tijdens Halloween, verwacht ze niet dat hun bezwering ook echt zal werken. Ze komen in een mysterieus landschap terecht dat mijlenver weg lijkt van de steencirkel Meini Hirion in Wales waar ze met hun ritueel zijn begonnen. Natuurlijk moet het wel een illusie zijn... maar de knappe, donkerharige jongen die Moira tijdens haar trance ontmoet kan ze niet zomaar als droom wegwuiven.

Hayko, de geheimzinnige vreemdeling, duikt daarna nacht na nacht weer op in haar dromen. Een vreemde kracht lijkt haar steeds weer terug te trekken naar het dromenland uit haar visioen, en de dingen die ze daar ziet beginnen steeds meer op nachtmerries te lijken. Maar waar Moira zich het meeste zorgen om maakt is niet dat ze in haar dromen met allerlei monsters en engelen moet vechten; het is het besef dat ze verliefd begint te worden op een jongen die helemaal niet bestaat.

Wat als je écht kunt vallen voor de man van je dromen?

Het laatste licht had ik al best een tijdje in de planning staan om te lezen, maar het kwam er elke keer maar niet van. En toen besloot ik om hem in boektober (ik schrijf hier nog een artikel over) te gaan lezen. Ik was toch wel heel benieuwd naar het boek en zeker na die lovende kritieken.

Ik heb al vaker boeken van Jen Minkman gelezen en er is een ding wat ik kan zeggen: ze heeft altijd originele onderwerpen. Waar het ook over gaat, het is altijd interessant. Ook Het laatste licht is daarin geen uitzondering. Het boek leest lekker vlot weg, want na een treinreis van totaal anderhalf uur zat ik al op zo’n zestig procent. Daarnaast is er ook spanning aanwezig en ik wilde heel graag verder lezen om te weten wat er nou nog meer zou komen.

28188353

Moira vind ik een leuk personage. Voor mij kwam ze niet per se tot leven, maar ik heb ook niet gedacht: wat een draak/zeurpiet/stom mens. Ik vond haar gewoon leuk Net als de andere personages trouwens, die vond ik ook allemaal tof. Het was leuk om over ze te lezen.

Het laatste licht had een soort magische aantrekkingskracht op me en ik wilde graag verder blijven lezen. Ik vond het bijna jammer dat ik op mijn eindpunt was waar ik niet meteen verder kon lezen.

In Het laatste licht zitten niet heel onverwachte plotwendingen, maar ik heb me ook geen moment verveeld. Er zitten best wat wendingen in het boek die het verhaal meer vaart geven en ervoor zorgen dat je heel graag verder wilt lezen. Dat had ik in elk geval wel.

Ook vond ik het onderwerp heel erg origineel en tof gedaan. Het is niet iets waar je dagelijks over leest. Ook de cover van Het laatste licht vind ik tof. Meestal hou ik niet van fotovoorkanten, maar die van Het laatste licht trok me op de een of andere manier toch wel.

Ik kreeg dit boek als recensie-exemplaar van Dutch Venture Publishing. Bedankt!

[bol_product_links block_id=”bol_57f0f23b21cb9_selected-products” products=”9200000053552759″ name=”licht” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge