Recensie: Ik geef je de zon

Recensie: Ik geef je de zon

Recensie: Ik geef je de zonIk geef je de zon / I'll give you the sun
Auteur: Jandy Nelson
Uitgever: Blossom Books
Publicatiedatum: 16 maart 2015
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 368
Goodreads

De tweeling Jude en Noah is onafscheidelijk. Ze delen alles met elkaar tot er meerdere dingen gebeuren die hen uit elkaar drijven en het zelfs zover komt dat ze nauwelijks nog met elkaar praten.

Noah worstelt met het feit dat hij op jongens valt, terwijl Jude de eerste keer seks probeert te vergeten en daardoor steeds meer in zichzelf keert.

Maar de tweeling heeft elkaar nodig en ze zullen hun band moeten herstellen om erachter te komen wat er nu precies gebeurd is.

Ik was weer eens heel nieuwsgierig naar een boek en dat was dit keer Ik geef je de zon. Mede door de cover die ik erg mooi vind. Sorry, maar ik vind de originele cover nog altijd het mooiste. En ik moet eerlijk zijn: Het begin vond ik niet echt goed. Het las lastig en er hing een vervelend sfeertje overheen. Ik begon al spijt te krijgen dat ik het boek gekocht had.
En toen: Boem! Toen greep het boek me en liet het me niet meer los. Ineens begreep ik alle lovende woorden van BlossomBooks, de uitgever. Ik snapte waarom mensen zeiden dat ik door moest lezen.

In eerst instantie vond ik Noah leuk en Jude maar irritant, maar in de loop van het verhaal veranderde dat en begon ik Jude minder vervelend te vinden. Ik zag dat ze worstelde met zichzelf, met dingen die ze gedaan had en daardoor begon ze voor mij meer te leven.

Het verhaal wisselt in perspectief: De dertienjarige Noah en de zestienjarige Jude. Dit vind ik best origineel en langzaam maar zeker kom je te weten wat er nu gebeurd is waardoor de tweeling zo van elkaar vervreemd geraakt is. Door te wisselen naar haar point of view (oogpunt) begon ik het beter te begrijpen. Meestal ben ik geen fan van wisselende perspectieven, maar in dit geval klopte het bij het boek. Aan het einde wilde ik ze trouwens allebei een knuffel geven en ze troosten. Hier en daar zaten wel wat onverwachte plotwendingen die ik best tof vond, omdat ik ze niet aan had zien komen.
Stiekem moest ik trouwens wel een heel klein traantje laten. Piepklein wel.

Het boek las niet zo vlot, maar misschien was dat ook wel, omdat het mooi was en soms moet je een mooi boek niet te snel lezen. Dan mis je zoveel. Het boek is dus een absolute aanrader.

2 gedachten over “Recensie: Ik geef je de zon

  1. Jaaaa pfff! Ik vond het begin ook lastig, en dan zijn er ook nog niet zo veel hoofdstukken dat ik hem ook makkelijk op zij kan leggen om even te stoppen… Midden in een hoofdstuk stoppen zit er voor mij niet in haha. Maar wauw, wat heb ik uiteindelijk genoten van dat boek, hoe uiteindelijk alles samen kwam en alle puzzelstukjes op hun plek vielen… Echt geweldig! De kaft is inderdaad ook erg mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge