Recensie: Lord of Shadows

Recensie: Lord of Shadows

Recensie: Lord of ShadowsLord of Shadows
ISBN: 9781442468405
Auteur: Cassandra Clare
Series: The Dark Artifices
Publicatiedatum: 23 mei 2017
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 701
Goodreads

Would you trade your soul mate for your soul?

A Shadowhunter’s life is bound by duty. Constrained by honor. The word of a Shadowhunter is a solemn pledge, and no vow is more sacred than the vow that binds parabatai, warrior partners—sworn to fight together, die together, but never to fall in love.

Emma Carstairs has learned that the love she shares with her parabatai, Julian Blackthorn, isn’t just forbidden—it could destroy them both. She knows she should run from Julian. But how can she when the Blackthorns are threatened by enemies on all sides?

Their only hope is the Black Volume of the Dead, a spell book of terrible power. Everyone wants it. Only the Blackthorns can find it. Spurred on by a dark bargain with the Seelie Queen, Emma; her best friend, Cristina; and Mark and Julian Blackthorn journey into the Courts of Faerie, where glittering revels hide bloody danger and no promise can be trusted. Meanwhile, rising tension between Shadowhunters and Downworlders has produced the Cohort, an extremist group of Shadowhunters dedicated to registering Downworlders and “unsuitable” Nephilim. They’ll do anything in their power to expose Julian’s secrets and take the Los Angeles Institute for their own.

When Downworlders turn against the Clave, a new threat rises in the form of the Lord of Shadows—the Unseelie King, who sends his greatest warriors to slaughter those with Blackthorn blood and seize the Black Volume. As dangers close in, Julian devises a risky scheme that depends on the cooperation of an unpredictable enemy. But success may come with a price he and Emma cannot even imagine, one that will bring with it a reckoning of blood that could have repercussions for everyone and everything they hold dear.

Lord of Shadows was een boek waar ik stiekem een beetje bang voor was. Lady Midnight – het eerste deel in deze serie – vond ik niet heel erg goed, dus ik had angst voor dit boek. Dat het voor net zo’n teleurstelling zou zorgen als het eerste deel. Het boek stond hier al in de kast vanaf het moment van uitkomen, maar ik stelde het steeds maar uit om eraan te beginnen.

En toen besloot ik: dit is genoeg. Ik moet het nu gaan lezen. En god, wat ben ik blij dat ik het gedaan heb. Als je Lady Midnight net als ik een beetje een teleurstelling vond en niet meer verder durft te lezen, dan zeg ik: doe dat toch maar. Want Lord of Shadows is echt tien keer beter.

Deels weet ik wel waarom ik Lady Midnight wat minder vond. Het halve zesde deel uit The Mortal Instruments wordt daarin verteld en dat wordt wat saai. Dat is bij Lord of Shadows niet zo, daar zit je meteen weer in het verhaal. Ik weet niet of hier naar dat uitgebreid gekeken is, maar hierin zat amper een samenvatting uit het vorige deel en daar ben ik blij om. Ook al is het alweer even geleden dat ik Lady Midnight las, ik zat er wel weer meteen in. En het boek had die typische Cassandra Clare-magie: ik wilde maar door blijven en door blijven lezen.

Nu is het een dik boek, dus dat gaat niet heel gemakkelijk. Ik deed er best even over, maar dat mag van mezelf met zo’n zevenhonderd bladzijdes.
Toch vloog ik er best snel doorheen en vond ik dit boek weer erg prettig geschreven. Gelukkig wel, want ik denk dat ik afgehaakt zou zijn als dit net zo’n draak geweest was. Vooral de laatste tweehonderdvijftig bladzijdes las ik in een ruk uit. Ik ging speciaal later slapen, haha. En dat doe ik dus bijna nooit door een boek.

Bij het vorige deel vond ik het boek eigenlijk veel te dik, maar bij Lord of Shadows had ik dat een stuk minder. Het had beslist niet dikker gehoeven, maar op zich vond ik dit best een mooie lengte. Ik had nergens het idee dat een stuk niet boeiend was of dat het er best uit gekund.

Ook in dit deel wordt er weer verteld vanuit verschillende personages, al merk je wel dat Emma en Julian opnieuw wel degenen zijn die het grootste deel van het verhaal dragen, maar ook andere personages komen aan het woord. Dat kan ook makkelijk in de derde persoon, het belichten vanuit verschillende personages. Je leert ze allemaal goed kennen. Ook vind ik het tof dat personages uit de andere series er nog in zitten. Zo wordt Will Herondale genoemd en wapperen Jace en Clary langs.

Het is een op zichzelf staande serie, maar het is leuker om ervoor eerst The Infernal Devices en The Mortal instruments te lezen, omdat je dan de dingen beter snapt, geen spoilers krijgt en de referenties niet mist.

Het einde van Lord of Shadows is geen leuk einde. Ik vond het echt een rotstuk en ik wil nu al het derde deel in de serie, want ik moet weten hoe dit af gaat lopen door die stomme cliffhangers. Ik haat cliffhangers aan het einde van een boek als lezer. Maar als schrijver vind ik ze heerlijk. Best gemeen eigenlijk, haha. Maar na dit einde kan ik alleen maar zeggen: I’m not okay! Ik hoop dat alles goed afloopt en dat alles duidelijk wordt in deel 3 want anders. Ik moest niet huilen bij het boek, maar wel bijna.

Wat mij betreft heeft Lord of Shadows Lady Midnight echt wel overtroffen. Ik vind dit boek ook eigenlijk alleen maar goed en geef het vijf sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge