Recensie: November 9

Recensie: November 9

Recensie: November 9November 9
Auteur: Colleen Hoover
Uitgever: Simon & Schuster
Publicatiedatum: 10 november 2015
Genres: New Adult
Aantal bladzijdes: 352
Goodreads

This is a love story between a guy (me) and a girl (Fallon).
I think.
Can it even be considered a love story if it doesn’t end with love?
Mysteries end when the mystery is solved.
Biographies end when the life story has been told.
Love stories should end with love, right?
Maybe I’m wrong, then. Maybe this isn’t a love story. If you ask me…I’d say this might even be considered a tragedy.
Whatever it is—however it ends—I promised I would tell it. So without further ado.

Once upon a time…I met a girl.
THE girl.

Ik had zin in een goed verhaal met een sausje NA er overheen en de boeken van Colleen Hoover werden me aangeraden. Al eerder las ik Ugly Love en Sterrenhemel en die vond ik oké. Niet bijzonder, wel leuk. Maar omdat ik wist dat het snel wegleest, besloot ik voor November 9 van Colleen te gaan. Ook omdat de titel, November 9, me wel intrigeerde. Waarom zou je je boek als titel een datum geven?

Wat ik bij de andere twee boeken miste, had ik hier bij wel: ik werd meteen in het verhaal van Fallon en Ben gezogen. Vanaf de eerste bladzijde zat ik erin en kon ik niet meer stoppen met lezen. Het was zelfs zo erg dat ik koos voor mijn boek in plaats van om verder te schrijven.

De meeste mannelijke personages zijn jongens of mannen met een grote bek, een zelfverzekerde houding en een klein hartje. Meestal zijn de bijfiguren de grapjassen. Maar in November 9 is de grapjas ook de hoofdpersoon Ben met de grote mond. Af en toe grinnikte ik hardop om wat hij nu weer zei of vroeg. Toch verbergt hij ook een geheim, een geheim dat hem al twee jaar lastigvalt. En het is iets dat voor een plotwending in het verhaal  zorgt. Eentje die ik totaal niet aan had zien komen. Echt gewoon niet. Mede daarom vind ik dit boek zo goed, samen met de personages.

Vooral Ben vind ik ijzersterk beschreven. Fallon vind ik ook goed beschreven en ik kan me wel in haar inleven, maar voor mij is Ben het meest belangrijke personage. Zonder elkaar kan het verhaal niet bestaan natuurlijk. Ze komen beide aan het woord, omdat er steeds van oogpunt gewisseld wordt.

Waar Ugly Love voor veel tranen zorgde bij mensen, gold dat niet voor mij. Ik vond het ontroerend, maar echt huilen hoefde ik niet. Bij dit boek was dat anders. Ik heb gehuild. Geen tissueboxen vol, maar ik heb minstens tien minuten zitten sniffen en de tranen liepen over mijn wangen. Misschien omdat ik het bij Ugly Love wel verwachtte en hier niet aan zag komen.

Het boek zit goed in elkaar en je komt uiteindelijk achter het hele verhaal van de beide personages. Ze hebben ook nog een leven naast het verhaal, dat er niet in is. Dat dat zorgt voor levensechte personages, klopt wel. Zeker in November 9 zie je dat heel goed, want anders blijven je personages plat.

Het enige ‘minpunt’ aan dit verhaal is dat het best cliché is, er gebeuren best wat van die standaarddingen, maar dat is niet erg zolang de personages me maar aanspreken en dat zit wel goed in November 9. Net als de schrijfstijl. Ik las dit boek in minder dan vierentwintig uur uit en in dit geval is het iets goeds.

Ik vind dit boek met recht de beste van haar boeken tot zover. Wat een emotionele rollercoaster was dit. Ik scheld normaal niet in recensies, maar damn, wat is dit boek goed. Als je van NA (en/of Colleen Hoover) houdt, dan vind je dit boek zeker goed.

[bol_product_links block_id=”bol_56800b0394a64_selected-products” products=”9200000040864580″ name=”9″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge