Recensie: Our Dark Duet

Recensie: Our Dark Duet

Recensie: Our Dark DuetOur Dark Duet
ISBN: 9781785652769
Auteur: V.E. Schwab
Series: Monsters of Verity #2
Uitgever: Titan Books
Publicatiedatum: 13 juni 2017
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 470
Goodreads

Kate Harker is a girl who isn’t afraid of the dark. She’s a girl who hunts monsters. And she’s good at it. August Flynn is a monster who can never be human, no matter how much he once yearned for it. He’s a monster with a part to play. And he will play it, no matter the cost.

Nearly six months after Kate and August were first thrown together, the war between the monsters and the humans is terrifying reality. In Verity, August has become the leader he never wished to be, and in Prosperity, Kate has become the ruthless hunter she knew she could be. When a new monster emerges from the shadows—one who feeds on chaos and brings out its victim’s inner demons—it lures Kate home, where she finds more than she bargained for. She’ll face a monster she thought she killed, a boy she thought she knew, and a demon all her own

Our Dark Duet is het tweede – en laatste – deel in de Monsters of Verity- serie over Kate en August. This Savage Song was mijn eerste kennismaking met V.E. – Victoria – Schwab en die las ik in een ruk uit. Ook haar Shades of Magic-serie vond ik erg goed, dus van Our Dark Duet verwachtte ik een hoop.

Bij veel schrijvers merk je dat uiteindelijk liefde toch het meest belangrijke is in hun boeken. Bij Victoria speelt het ook een rol, maar is het op de een of andere manier niet zo belangrijk. En dat is een gewaagde, maar tegelijkertijd een fijne keuze. Zo zie je hoeveel boeken er eigenlijk over liefde gaan en hoe belangrijk het eigenlijk is in boeken.

Maar in Our Dark Duet worden meer gewaagde keuzes gemaakt die ik erg sterk vind. Wat precies die keuze is, kan ik dan weer niet vertellen, maar het eindigt niet zoals je verwacht dat het eindigt. Aan de ene kant vind ik dat heel erg goed en ik denk dat het boek daardoor meer impact heeft, maar aan de andere kant hoop ik altijd dat boeken eindigen hoe ik hoop dat ze eindigen. Nee, Liz, dit is echt totaal niet vaag of zo. Maar als ik nu meer dingen zou zeggen, dan zou ik het misschien verklappen en dat zou zo zonde zijn, want het is een onverwachte plotwending die ik niet had zien aankomen.

in het begin las Our Dark Duet traag en kwam ik er niet echt in. Ik was bang dat ik deel 1 weer zou moeten herlezen. Het eerste deel dat ik een tijd geleden in een ruk uitlas – ook al is het best dik. Maar gelukkig kwam het na een paar bladzijdes weer bovendrijven en toen las het verhaal vlot weg. Vooral het einde ging als een speer en op een bepaald punt moest ik wel verder lezen. Op dat punt kon ik niet zomaar stoppen. Gewoon. Niet.

De cover vind ik zo mooi gemaakt

Je ziet het boek vanuit meerdere personen, maar het is wel duidelijk dat Kate en August het belangrijkste zijn, want je ziet de meeste stukken vanuit hun oogpunt. Vooral in het begin is dat interessant, omdat ze op verschillende plekken zijn. Het is in de derde persoon geschreven, dus soms voelt het boek wat afstandelijk en kon ik me niet altijd heel goed in ze inleven. Kate vind ik een erg tof personage die badass is, maar toch ook haar zwakheden. En August is gewoon een schatje.

Wat mij betreft is de Monsters of Verity-duologie (Is dit de nieuwe trilogie ofzo?) zeker een goede serie als je graag een goed geschreven fantasy-serie leest die niet te lang is en ik hoop dat een uitgever deze serie gaat vertalen zodat ook alleen Nederlandse lezers hem kunnen lezen, want hij is het waard.

Our Dark Duet krijgt 4.5 ster van me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge