Recensie: Roeping

Recensie: Roeping

Recensie: RoepingRoeping / The Calling
Auteur: Kelley Armstrong
Series: Darkness Rising #2
Uitgever: Moon
Publicatiedatum: Oktober 2013
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 336
Goodreads

Door Maya Delaneys moedervlek in de vorm van een pootafdruk valt het niet meer te ontkennen: ze is een skinwalker. Het is slechts een kwestie van tijd voordat ook zij de gedaante van een dier zal kunnen aannemen.

Die bijzondere gave komt tot ontwikkeling wanneer ze met haar vrienden in de wildernis strandt. Ze zijn op elkaar aangewezen om de weg terug naar huis te vinden.

Maar kan Maya haar vrienden echt vertrouwen? En kan zij haar gave in bedwang houden, voordat het levensgevaarlijk wordt?

Dit tweede deel, Roeping, gaat meteen verder op Samenzwering en omdat ik het boek meteen erna las, zaten alle gebeurtenissen nog goed in mijn hoofd. Ik heb ook geen moment na moeten denken wat er ook alweer in Samenzwering gebeurd was. Zo lees ik eigenlijk toch het liefste mijn series.

Roeping is een stuk spannender dan Samenzwering en dingen beginnen nu iets meer op hun plek te vallen. De vragen die ik had, zijn nu deels beantwoordt. Vooral de vraag hoe het nou precies met Daniel zit, wordt in dit deel beantwoordt. Niet alles, want er zijn ook weer vragen bijgekomen. Maar er is ook een deel drie, dus ik ben er vrij zeker van dat de rest daarin een antwoord krijgt.

In Roeping is de schrijfstijl nog steeds vlot en ik was er dan ook binnen zo’n vierentwintig uur doorheen. Meestal zegt dat wel wat: of de schrijfstijl is zo goed, het boek is zo goed of ik heb tijd teveel. In dit geval was het vooral de schrijfstijl.

Ook zit er in een roeping een plotwending die ik niet aan had zien komen en wat me even deed knipperen met mijn ogen. Een Wat?! plotwending. Las ik dat nou goed? Ja, ik las het goed. Ik ben heel benieuwd hoe dat af gaat lopen in deel drie.

Toch mis ik ook in Roeping nog steeds die echte spanning waardoor je op het puntje van je stoel zit. Het is een interessant boek, leest lekker weg, maar het pakt me nog niet helemaal. De personages voelen voor mij te plat, ze komen niet echt tot leven. Je leert ze in dit deel wel beter kennen en wat voor soort mensen het zijn.

Roeping is een prima tweede deel in een serie, maar of het een serie is die me altijd bij zal blijven? Nee, ik denk het niet. Het is gewoon een leuke serie die prima geschikt om tussendoor te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge