Recensie: Rood als bloed

Recensie: Rood als bloed

Recensie: Rood als bloedRood als bloed / Punainen kuin veri
Auteur: Salla Simukka
Series: Lumikki Andersson #1
Uitgever: Clavis
Publicatiedatum: april 2014
Genres: Young Adult Thriller
Aantal bladzijdes: 204
Goodreads

Ontmoet Lumikki Andersson, een zeventienjarige studente die toevallig een witwasoperatie op haar middelbare school ontdekt.

Vanaf dat moment volgt de ene onverwachte gebeurtenis op de andere, totdat ze vier dagen later terechtkomt op een gigantisch feest in een mysterieus herenhuis.

En dat alles tijdens de koudste winter in decennia, terwijl niets zo rood kleurt op witte sneeuw als bloed

Ik werd vooral nieuwsgierig door de titel, omdat ik een verhaal ga schrijven waar alleen de kleur anders is (Zwart als bloed) en het klinkt wel een beetje luguber. Misschien lijken de titels op elkaar, maar dat is het dan ook wel. Ik ben 1. niet zo goed als Salla Simukka en 2. mijn verhaal is urban fantasy. Daarnaast klinkt Rood als bloed ook wel een beetje luguber en ik was benieuwd of het dat ook echt was.

Mijn eerste reactie toen ik het boek uit had: Wow. Ik wil meer. Tijdens het lezen moest ik ook af en toe stoppen, omdat het boek anders te snel uit zou zijn. Ik wilde niet te snel lezen, omdat het zo goed was.

Lumikki doet me denken aan al die andere zonderlinge meisjes en vrouwen in boeken. Ze doet me denken aan een betere – en minder maffe – versie van Lisbeth Salander uit de Millenium-trilogie van Stieg Larsson. Ze doet me denken aan Snow White uit Once upon a Time. Lumikki is likeable voor mij, een vreemde, maar dappere eend in de bijt. Zich onzichtbaar maken is haar grootste specialiteit en daar schijn ik ook goed in te zijn. De rest van de personages zijn wel redelijk omschreven, maar worden niet zo heel goed uitgediept. Ik ben benieuwd of die in de latere boeken nog terug komen.

Het boek is op een hele poëtische manier geschreven en er zitten werkelijk pareltjes van zinnen tussen. Alleen al daarom zou ik het boek rustig nog een keer lezen. En nog een keer. Toch wordt het boek daardoor niet slechte en wordt het verhaal er niet trager van. Waarschijnlijk omdat de schrijfster het niet constant doet, maar af en toe.

Er zit genoeg spanning in en ik wilde door blijven lezen en door blijven lezen, maar ik deed het niet. Niet alleen omdat ik niet wilde dat het uit was, maar ook omdat dat het boek geen recht aan zou doen. Te snel lezen zou waarschijnlijk tot gevolg hebben dat je de mooie en goede zinnen niet zou zien. Er zitten ook best wat onverwachte plotwendingen in en dat is altijd fijn.

Er was één heel groot nadeel aan dit boek: Het. Boek. Is. Zo. Kort! 🙁 Ik had graag meer gelezen. Niet alleen van Lumikki, maar van dit hele onderwerp, van deze personages.

Met zo’n goed eerste deel kunnen deel twee en drie in deze trilogie bijna niet meer beter. Ik ben dan ook heel erg benieuwd. De verwachtingen zijn heel hoog gespannen.

Dit boek kreeg ik als recensie-exemplaar van uitgeverij Clavis.

[bol_product_links block_id=”bol_571749601f1c9_selected-products” products=”9200000022728136″ name=”1″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Eén gedachte over “Recensie: Rood als bloed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge