Recensie: Silver Shadows

Recensie: Silver Shadows

Recensie: Silver ShadowsSilver Shadows
Auteur: Richelle Mead
Series: Bloodlines #5
Uitgever: Razorbill
Publicatiedatum: 29 juli 2014
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 380
Goodreads

Now in the aftermath of an event that ripped their world apart, Sydney and Adrian struggle to pick up the pieces and find their way back to each other. But first, they have to survive.

For Sydney, trapped and surrounded by adversaries, life becomes a daily struggle to hold on to her identity and the memories of those she loves. Meanwhile, Adrian clings to hope in the face of those who tell him Sydney is a lost cause, but the battle proves daunting as old demons and new temptations begin to seize hold of him..

Their worst fears now a chilling reality, Sydney and Adrian face their darkest hour in this heart-pounding fifth installment in the New York Times bestselling Bloodlines series, where all bets are off.

Hier zat ik al maanden op te wachten! Na het bloedstollende einde van The Fiery Heart wilde ik verder lezen en ik was dan ook blij toen het boek op de mat viel. Negeer het feit dat we geen post op de mat krijgen, want we hebben een brievenbus buiten.

Eigenlijk voldeed dit boek gewoon echt aan mijn verwachtingen. Er zit spanning in, een sterk en interessant vrouwelijk personage (Sydney), een mannelijk personage die ook geweldig is (Adrian) en een hoop plottwists. Een aantal dingen zag ik aankomen, maar er was één ding die ik nu echt niet verwacht had. Uiteindelijk wel, maar nu niet. Ik was op dat moment ook echt even flabbergasted en ik kon alleen maar: WAT?! uitbrengen.

Het enige wat ik minder vind, is dat in deel 5 (en deel 4) het verhaal ineens vanuit 2 personages verteld wordt. In deel 1 tot en met 3 is Sydney de hoofdpersoon, vanaf deel 4 zijn het Sydney en Adrian. Ik snap wel waarom de schrijfster dat gedaan heeft en zeker in deel 5, maar ik vond het soms wel lastig om elkaar te switchen.
‘O, hoe kan ze dat nu weten? O, nee, dit is vanuit Adrians gezichtspunt!’

Grappig is het wel dat ik Adrian in Vampire Academy geweldig vond, maar Sydney Superstom met hoofdletter S. Ik was ook beslist niet van plan om aan deze serie te beginnen, maar hij werd me aangeraden. Ik gaf het een kans, omdat Adrian erin zat. Deel 1 was leuk, leuker dan verwacht en ik begon Sydney iets meer te waarderen. Ik las deel 2 die ik leuker vond dan deel 1 en toen volgden 3 en 4. Inmiddels kan ik zeggen dat Sydney helemaal niet Superstom is, maar juist Supertof. Met hoofdletter.

Dit boek is na The Indigo Spell uit deze serie beslist mijn favoriete boek. De cover vind ik trouwens niet zo mooi, maar ik houd er dan ook niet van als mensen op een foto recht de camera in kijken.

Het einde is een cliffhanger en doet me nu al verlangen naar 10 februari 2015 wanneer deel 6 en het laatste deel uitkomt. Ik ben heel benieuwd wie bij deze cliffhanger betrokken zijn, al heb ik wel zo mijn vermoedens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge