Recensie: Stargirl

Recensie: Stargirl

Stargirl
ISBN: 9789057592355
Auteur: Jerri Spinelli
Series: Stargirl #1
Publicatiedatum: 2003
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 191
Goodreads

From the day she arrives at quiet Mica High in a burst of color and sound, hallways hum “Stargirl.” She captures Leo Borlock’s heart with one smile. She sparks a school-spirit revolution with one cheer. The students of Mica High are enchanted. Until they are not. Leo urges her to become the very thing that can destroy her - normal.

Het boek Stargirl las ik als tiener, als echte YA dus. Het roze boek zonder titel op de voorkant met alleen een meisje en een ster was er eentje die me toen al fascineerde. Het boek viel op door de felle kleur, maar had tegelijkertijd een van de simpelste covers die ik ooit gezien heb. Stargirl intrigeerde me als puber en dat heeft het boek eigenlijk altijd gedaan. Het is altijd ergens in mijn hoofd blijven zitten. Best knap als je zoveel boeken hebt gelezen als ik in de afgelopen dertien jaar. Stargirl kwam uit in 2003 in de vertaling.

“When a stargirl cries, she sheds not tears but light.”

Het boek kwam ik recent weer tegen toen ik de boekenkast op ging ruimen en ik besloot om het opnieuw te lezen. Dit keer wilde ik het voorzien van een recensie. Dertien jaar geleden recenseerde ik boeken niet en keek ik er natuurlijk heel anders naar. In de afgelopen twee jaar heb ik al geleerd om heel anders naar boeken te kijken, dus kun je nagaan.

13564469

En ook al is het boek misschien nauwelijks meer te vinden, dat maakt niet uit. Een boek is een boek, hoe oud het ook is. Sowieso zou ik meerdere favoriete boeken van vroeger wel willen recenseren. De geheime tuin van Frances Burnett bijvoorbeeld. Of De wereld van Sofie van Jostein Gaarder. Maar eerst is Stargirl aan de beurt.

De boodschap van Stargirl is voor mij toch echt wel: Wees jezelf en verander niet voor wie dan ook. Stargirl (ook de naam van een van de personages) laat zien dat je soms je kop boven het maaiveld uit moet steken en moet doen wat niemand anders durft. Zij zou ook het meisje zijn dat met blauw haar naar school kwam, gewoon omdat ze het leuk vindt. Het soort meisje dat ik bewonder om haar moed. Dat vind ik heel mooi aan dit boek. En het is een belangrijke boodschap, want uiteindelijk moet je het langste met jezelf omgaan.

Het boek moet het niet hebben van de spectaculaire plotwendingen of van de meest geweldige personages of schrijfstijl. De schrijfstijl is oké, maar hier en daar wel een beetje vreemd. Het boek moet het vooral hebben, omdat het anders is dan anderen. Omdat het bijzonder is.

Het verhaal wordt verteld door Leo die ook in de ban raakt van Stargirl, net als de lezer. Leo vind ik als hoofdpersonage niet heel boeiend en ik leer hem ook niet heel goed kennen. Maar ik snap absoluut dat Stargirl vanuit zijn oogpunt door de lezer gezien moet worden. Want op die manier heb je het meeste effect. Ik krijg weinig grip op Leo, misschien ook omdat het boek zo kort is. Voor je hem echt leert kennen, is het boek alweer uit.

Als je een boek wilt lezen over jezelf blijven en wel van een beetje rare personages houdt, dan is het Stargirl het misschien wel.

Eén gedachte over “Recensie: Stargirl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge