Recensie: The Fault in Our Stars

Recensie: The Fault in Our Stars

Recensie: The Fault in Our StarsThe Fault in Our Stars
Auteur: John Green
Uitgever: Dutton
Publicatiedatum: 10 januari 2012
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 313
Goodreads

Despite the tumor-shrinking medical miracle that has bought her a few years, Hazel has never been anything but terminal, her final chapter inscribed upon diagnosis.

But when a gorgeous plot twist named Augustus Waters suddenly appears at Cancer Kid Support Group, Hazel’s story is about to be completely rewritten.

Ik las dit boek vorig jaar al eens, voor het een hype werd in boekenblogland, maar toen las ik het Nederlandse boek. Eigenlijk kwam ik er bij toeval op en ik nam het boek mee vanwege de titel. Ik heb altijd iets met sterren gehad en wat zijn weeffouten in vredesnaam?
Toen ik de achterkant las, zag ik er een beetje tegenop. Ik ben niet zo dol op boeken over zieke kinderen, sicklit, en ik overwoog om het boek terug te brengen. Maar wat ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb!

Het boek kreeg me te pakken, zorgde ervoor dat ik het in een ruk uitlas, dat ik huilde om het boek en bij het herlezen nog steeds huil. Ik herlees wel vaker boeken en dit boek stond al een tijdje op het lijstje, omdat ik het weer in mijn hoofd wilde hebben voor als de film in de bioscoop zou komen.
Ik huilde bij de trailer (die ik om die reden heel lang vermeden heb) in de bioscoop, omdat ik het einde weet. Ik ben stiekem ook wel een beetje bang voor de film, ook al ben ik niet helemaal blij met de gekozen acteurs.
Misschien ben ik ook gewoon een huilebalk en zit ik al snel te snikken bij boeken, maar bij TFiOS moest ik gewoon huilen. Ik kon niet niet huilen. Sterker nog: Tijdens deze recensie moet ik me verbijten om niet te gaan huilen.

Het verhaal is niet zo bijzonder geschreven op het eerste gezicht, maar toch heeft het mij geraakt. Ik lees zoveel boeken, sommige herinner ik me na een tijd niet eens meer, maar TFiOS is geen verhaal om te vergeten. Het zou de dappere Hazel kunnen zijn die in de laatste fase van haar ziekteproces zit en haar bestaan wordt enkel verlengd door een medicijn en een zuurstoftank die ze meesleept. Het zou Augustus Waters kunnen zijn die minstens zo dapper is als Hazel, maar op zijn eigen manier.
Maar ik denk dat het de manier is waarop John Green de twee jongeren ziek laat zijn zonder dat je constant denkt aan het ziek zijn. Of zoals iemand op de boekenblogdag zo mooi zei: „Hazel wordt haar ziekte niet, maar blijft zichzelf.”
Ik vind het wel jammer dat het boek, An Imperial Affliction, dat zo’n belangrijke rol in het verhaal speelt niet echt bestaat.

Wat ik ook leuk vind aan het boek is dat het zich voor een deel in Amsterdam afspeelt. Ik vind als Nederlandse de genoemde dingen zo normaal dat ik vergeet dat het voor buitenlanders niet normaal is. Bijvoorbeeld de grachtenpanden.
„Wat is er nu bijzonder aan een grachtenpand?”
Maar er is voor mensen die dat niet kennen, een heleboel moois aan zo’n pand te ontdekken. Dat ben ik me ook een beetje door dit boek gaan beseffen. Net als dat ik me ben gaan beseffen dat zieke kinderen niet per se alleen maar ziek zijn. Wat mij betreft is dit boek een absolute aanrader als je het nog niet gelezen had.

Mijn favoriete quote uit het boek is toch wel: „Some infinities are bigger than other infinities.” Het is ook een van de quotes die ik op mijn laptop heb.

The Fault in Our Stars is geinspireerd op This Star Won’t Go Out over Esther Grace Earl, een meisje van 16 dat overleed in 2010. Esther vertelt in haar boek haar verhaal aan de hand van dagboeken, fictie, sketches en brieven.
John Green heeft zelfs haar tweede naam gebruikt voor zijn hoofdpersoon: Hazel Grace Lancaster.

The Fault in Our Stars gaat als film 10 juli in de bioscoop draaien, maar vanaf aankomende zondag zijn er ook voorpremieres bij Pathe. Op de site van Pathe zijn alle tijden en data te vinden.

3 gedachten over “Recensie: The Fault in Our Stars

  1. Ik moet dit boek van mezelf echt lezen van mezelf vóór ik de film zie, staat ook al heel lang op m’n to read-lijstje, maar hij is áltijd uitgeleend bij de bieb, haha.

  2. Lees steeds meer over het boek, moet het toch wel echt gaan lezen nu 😉 Een weeffout, is net zoiets als een haakfout: weven (met een weefgetouw) en daar dan een klein foutje in, steek overgeslagen ofzo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge