Recensie: Throne of Glass

Recensie: Throne of Glass

Throne of Glass
ISBN: 9781619630345
Auteur: Sarah J. Maas
Series: Throne of Glass #1
Uitgever: Bloomsbury USA Childrens
Publicatiedatum: 7 mei 2013
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 404
Goodreads

In a land without magic, where the king rules with an iron hand, an assassin is summoned to the castle. She comes not to kill the king, but to win her freedom. If she defeats twenty-three killers, thieves, and warriors in a competition, she is released from prison to serve as the king's champion. Her name is Celaena Sardothien.

The Crown Prince will provoke her. The Captain of the Guard will protect her. But something evil dwells in the castle of glass--and it's there to kill. When her competitors start dying one by one, Celaena's fight for freedom becomes a fight for survival, and a desperate quest to root out the evil before it destroys her world.

Throne of Glass is het eerste boek van Sarah J. Maas en de serie waarmee ze wereldwijd doorbrak. Maar zelf begon ik niet als eerste aan deze serie, maar aan A Court of Thorns And Roses. Die – en het vervolg daarop – vond ik supergoed, dus de verwachtingen voor dit eerste deel in de nieuwe serie waren nogal hooggespannen.

Veel verwachtingen hebben is altijd gevaarlijk bij mij, want dan valt het nog weleens tegen. Maar hoe zat dat met Throne of Glass? Wat vond ik daarvan?

Wat mij betreft heeft Sarah J. Maas ook met Throne of Glass waargemaakt dat ze kan schrijven. Voor mij doet het niet onder dan A Court Of Thorns And Roses. Het is duidelijk wel voor een andere doelgroep geschreven. Dit is duidelijk voor de jongere lezer geschreven. Zo vond ik het taalgebruik in dit boek een stuk makkelijker en zitten er niet echt expliciete scenes in zoals wel het geval is in haar andere serie.

Ik vind Celaena een heel sterk vrouwelijk personage. Niet eentje die je vaak in boeken tegenkomt, maar een heel ander type dan meestal het geval is. Een soort meisje waar ik in het echte leven waarschijnlijk bang voor zou zijn.

Op sommige momenten vond ik haar eigenlijk gewoon een trut. Toch zorgt Sarah ervoor dat ze ook haar zwakke punten heeft en maakt ze haar levensecht.

Ook Chaol en Dorian vind ik leuke personages. Chaol is een mysterieus personage waar meer achter zit dan hij laat merken. Dorian is een onschuldig en naïeve jongen die zich makkelijk laat foppen. Ik wilde hem op sommige momenten ook erg graag aaien.

Sarah is uitstekend in het beschrijven van personages en ze zo echt maken dat je denkt dat je ze op straat tegen zou kunnen komen. Ook in Throne of Glass laat ze dat zien.

In Throne of Glass zitten best een heleboel gebeurtenissen. Sommigen zag ik al aankomen, andere totaal niet. Sarah weet ook uitstekend hoe ze de lezers erbij moet houden zonder dat er teveel gebeurt. Ze houdt de balans tussen teveel drama en precies genoeg. Dit was haar eerste boek, maar eigenlijk vind ik het behoorlijk goed. Ik merk weinig verschil tussen haar eerste boek en A Court Of Mist And Fury, haar laatste boek.

Ik wil ook zeker de rest van de serie gaan lezen. En ik snap de hype rondom deze schrijfster nu wel, waarom iedereen roept dat ze zo goed is. Want dat is ze absoluut. Daar bestaat geen twijfel over.

Waar kan ik zo leren schrijven als Sarah J. Maas?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge