Recensie: Tijgers in de nacht

Recensie: Tijgers in de nacht

Recensie: Tijgers in de nachtTijgers in de nacht / The Night Guest
Auteur: Fiona McFarlane
Uitgever: Meulenhoff
Publicatiedatum: 16 juni 2014
Genres: Roman
Aantal bladzijdes: 296
Goodreads

Op een nacht weet ze het zeker: Er loopt een tijger in huis.
Ruth is een eenzame oudere vrouw die aan de Australische westkust. Haar zoons wonen ver weg en zelf woont ze nogal afgelegen en alleen in haar strandhuis.

Op een ochtend krijgt ze onverwacht bezoek van een vrouw die beweert dat ze voor Ruth komt zorgen en het mooie: Het kost haar niets, want de regering betaalt.

Maar dan gaat Frida niet meer weg en die tijger...die ook niet. Is alles wel wat lijkt of is het toch anders dan wordt gezegd? Kan Ruth zichzelf nog wel vertrouwen?

Het thema in deze roman is vrij duidelijk: Eenzaamheid bij oudere mensen. Ruth is ook eenzaam. Haar man is overleden, haar kinderen wonen ver weg en vrienden van vroeger heeft ze eigenlijk niet. En dan duikt die aardige Frida op die voor haar komt zorgen. Ergens is het best logisch hoe Ruth op deze vrouw reageert.

De titel klonk best spannend toen ik dit boek in de brievenbus vond voor de Boekenbloggersdag van uitgeverij Meulenhoff. De achterkant vond ik persoonlijk wat minder, maar ik was toch wel benieuwd. Soms zeggen achterkanten namelijk helemaal niet hoe goed een boek is.
Ik vond het boek behoorlijk saai en met name in het midden. Het begin en het einde waren goed, maar in het midden was het een beetje een kabbelend beekje. Soms mooi om naar te kijken, maar soms ook dodelijk saai.
Bovendien vond ik de titel niet helemaal passen, maar zoiets vertalen lijkt me best onmogelijk. Een titel moet alles dekken, maar niets verklappen.

Nu ben ik niet alleen maar negatief over het boek, omdat het slecht was. Het is niet slecht, maar het is niet het genre dat ik als eerste zou kiezen in een boekhandel. En Frida is best goed beschreven, want ik mocht haar meteen al niet en die mening heb ik niet meer bijgesteld. Een schrijver moet toch wel een beetje kunnen schrijven om mensen een hekel aan een personage te laten krijgen. Het einde was trouwens ook goed, al was het geen onverwachte wending voor mij. De cover vind ik trouwens ook mooi, al vind ik de Engelse cover ook best tof.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge