Recensie: Tonight the Streets Are Ours

Recensie: Tonight the Streets Are Ours

Tonight the Streets Are Ours
ISBN: 9780374376659
Auteur: Leila Sales
Uitgever: Straus and Giroux
Publicatiedatum: 15 september 2015
Genres: Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 342
Goodreads

Recklessly loyal.

That’s how seventeen-year-old Arden Huntley has always thought of herself. Caring for her loved ones is what gives Arden purpose in her life and makes her feel like she matters. But lately she’s grown resentful of everyone—including her needy best friend and her absent mom—taking her loyalty for granted.

Then Arden stumbles upon a website called Tonight the Streets Are Ours, the musings of a young New York City writer named Peter, who gives voice to feelings that Arden has never known how to express. He seems to get her in a way that no one else does, and he hasn’t even met her.

Until Arden sets out on a road trip to find him.

During one crazy night out in New York City filled with parties, dancing, and music—the type of night when anything can happen, and nearly everything does—Arden discovers that Peter isn’t exactly who she thought he was. And maybe she isn’t exactly who she thought she was, either.

Tonight the Streets Are Ours lag al best een tijd in de kast te wachten tot ik het boek besloot te gaan lezen. Een halfjaar geleden – minstens – kocht ik hem, omdat hij me boeiend leek en het verhaal klonk tof. Toch pakte ik het boek daarna niet meer op. Pas toen ik de dunne boeken in de kast zocht, viste ik hem eruit en las ik hem. Ik had geen verwachtingen, ik kocht het boek voor het verhaal dat tof klonk en stiekem toch ook wel voor de kaft.

De schrijfstijl van Leila Sales inTonight the Streets Are Ours is vlot en lees je zo weg, ondanks dat het niet het allerdunste boek is dat ik ken. In het begin moest ik wel erg wennen aan de derde persoon. De meeste YA-contemporary boeken die ik gelezen heb, waren in de eerste persoon. Dus ik dacht regelmatig: huh, praat Arden nou in de derde persoon over zichzelf?

Arden was een oké-personage en ze had een paar herkenbare dingen, maar toch voelde het voor mij te vlak om echt mee te kunnen leven met de personages. Voor mij bleven ze echt te vlak en ik kon niet met ze meeleven. Voor mij is dat toch altijd wel een vereiste. Wel was het goed beschreven dat ze onzeker is en dat ze het idee heeft dat ze er voor andere mensen niet zo toe doet, dat ze voor hen minder belangrijk is. Daar herkende ik me in, want ik ken dat gevoel maar al te goed.

Ook zaten er een paar scenes in die ik best wel afgeraffeld vond. Alsof ze er ‘nog even gauw in moeten’ en ‘oke, dan lossen we het in een paar bladzijdes ook wel meteen op.’ Ik kon daarbij niet denken: ‘rot voor je, maar als je nou dit of dat doet, los je het op.’ Ik voelde gewoon niet echt iets bij het boek.

Tonight the Streets Are Ours is echt een contemporary boek en dat klopt ook wel. Een best voorspelbaar boek, al zaten er gelukkig wel wat onverwachte dingen in, maar die waren in een paar bladzijdes ook weer voorbij. Erg jammer.

Het boek voelt voor mij een beetje als iets waar potentie in zit, maar er niet helemaal uitgekomen is. Het was niet slecht, dat niet. Maar was het goed? Nee, dat ook niet. Zal ik me hem blijven herinneren? Nee. Ik heb betere contemporary gelezen. Van mij krijgt Tonight the Streets Are Ours 3 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge