Recensie: Turtles All The Way Down

Recensie: Turtles All The Way Down

Recensie: Turtles All The Way DownTurtles All The Way Down
ISBN: 9780241335437
Auteur: John Green
Uitgever: Penguin
Publicatiedatum: 10 oktober 2017
Genres: Audiobook, Contemporary, Young Adult
Aantal bladzijdes: 286
Goodreads

It all begins with a fugitive billionaire and the promise of a cash reward. Turtles All the Way Down is about lifelong friendship, the intimacy of an unexpected reunion, Star Wars fan fiction, and tuatara. But at its heart is Aza Holmes, a young woman navigating daily existence within the ever-tightening spiral of her own thoughts.

Jaren geleden las ik het veelgeprezen verhaal over Gus en Hazel. Het boek dat misschien wel de echte doorbraak van John Green bij het grote publiek was. In elk geval bij heel veel mensen. Ook ik leerde deze schrijver kennen dankzij Een weeffout in onze sterren. Ik las inderdaad eerst de Nederlandse. Daarna volgden er nog andere boeken als Will Grayson, will grayson (vond hem verschrikkelijk) en Looking for Alaska (vond hem toen wat minder, maar wil hem nog eens herlezen).

Ik weet nooit zo goed wat ik van de boeken van John moet denken. Aan de ene kant vind ik ze heel goed, want hij weet als geen ander om een heftig verhaal luchtig op te schrijven in mooie quotes. Aan de andere kant vind ik zijn boeken soms wat cliché en gewoon typisch, omdat er niet zoveel – en tegelijkertijd heel veel – in gebeurt. Ik snap ook best als je zijn schrijfstijl niet zo vindt.

In elk geval: ik luisterde Turtles all the way down. Ik was eigenlijk verrast dat er al een luisterboek van online stond, in dezelfde week als dat het boek uitkwam. Soms laat dat nogal eens op zich wachten, maar bij dit boek was dat dus niet het geval.

Ondanks dat ik wisselende ervaringen heb met John Green was ik toch wel weer benieuwd naar Turtles All The Way Down, deels door de titel. Want ja, het intrigeert wel. Waar komt in vredesnaam deze titel vandaan? Het is er in elk geval niet eentje die ik zo kan bedenken. Hij wordt uitgelegd en als je het boek uit hebt, snap je ook waar de titel – en de cover – opslaat en dan is ie ineens een stuk minder vreemd. De cover is misschien wat apart, maar als je het boek gelezen hebt, snap je waarom de illustrator hiervoor gekozen heeft.

In het begin vond ik Turtles All The Way Down saai. Meer kan ik er helaas niet van maken. Ik vond hoofdpersoon Aza maar saai en er gebeurde ook gewoon vrij weinig. Ik heb overwogen om het boek niet af te luisteren, maar ergens was er een moment waarop ik toch wel benieuwd was hoe het af zou lopen met Aza en alle andere mensen in het boek, dus bleef ik luisteren. Aza wordt wel interessanter, maar voor mij is ze toch niet echt een persoon, maar blijft ze echt een personage. Gelukkig wordt het wel beter, maar het overtreft Een weeffout in onze sterren toch echt niet.

Voor mij waren er dingen best herkenbaar. Niet per se op deze manier, maar ik vind dat John bijvoorbeeld heel goed heeft omschreven waarom Aza niet zomaar de stemmetjes in haar hoofd kan negeren en dingen doet die misschien niet heel handig zijn. Voor mij was het heel geloofwaardig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge