Recensie: Tweedehands Vleugels

Recensie: Tweedehands Vleugels

Recensie: Tweedehands VleugelsTweedehands Vleugels
Auteur: Vanessa Gerrits
Series: Vleugels trilogie #1
Uitgever: Brave new books
Publicatiedatum: december 2013
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 366
Goodreads

Max heeft nieuwe vleugels nodig en die kan hij maar op een manier krijgen: Door ze te stelen van een ander gevleugeld wezen. Max kiest ervoor om een Beschermengel te beroven: Lucy.
Max realiseert zich niet dat hij het meisje van meer berooft dan alleen haar vleugels zoals haar vrijheid.

Lucy ontdekt echter dat één veer genoeg is om haar leven terug te krijgen, maar misschien is niet het beste. De twee vormen een alliantie die niet alledaags is. Er staat meer op het spel dan alleen vleugels. Is het het waard?

Dit boek lag al een hele tijd te wachten om gelezen te worden nadat ik het won bij een RT & Winactie op Twitter. Volgens mij was het zelfs nog in de tijd voor ik met een boekenblog begon. Enfin, waarom ben ik niet eerder in dit boek begonnen? Het is tof!

In het begin moest ik best even wennen aan de schrijfstijl en aan de Vlaamse taal. De boeken die ik lees zijn altijd Engels of echt Nederlands, niets daartussenin. Het was ergens ook wel grappig om te lezen dat sommige woorden zo anders zijn dan bij in het Nederlands. Ik ging er in het begin dan ook niet vlot doorheen, maar ik werd al wel nieuwsgierig gemaakt en ik wist dat ik het boek uit wilde lezen. Voor mij is dat ook een stuk belangrijker dan dat ik het vlot uitlees: Een boek moet nieuwsgierig maken en je doen verlangen naar meer, meer, meer.

Dat deed ik dan ook en het einde las ik een stuk vlotter weg dan het begin.
Ik moest ook een beetje wennen aan dat het boek vanuit Max’ oogpunt en dat van Lucy verteld wordt. Dat is niet ongebruikelijk bij mij, ik moet er altijd even inkomen wanneer het uit twee personages verteld wordt. Ik werk hier zelf niet zo vaak mee, omdat het niet mijn voorkeur heeft. Alleen soms past het bij het boek zoals in dit geval.

Ik vind Lucy best een leuk personage, maar ik denk dat ik Max toch leuker vind, omdat hij nog niet het achterste van zijn tong heeft laten zien. Lucy is niet echt mysterieus en van haar weet je de meeste dingen al wel, maar Max is na het uitlezen van het boek nog steeds een beetje een mysterie. Toch zijn beide personages goed beschreven en ze maken groei door in het boek. Vooral Lucy groeit in het boek.

Ik heb nog niet veel verhalen over engelen gelezen, alleen Fallen. En eigenlijk vond ik dit boek beter -en vooral origineler- dan Fallen. Zonde dus dat dit boek in eigen beheer uitgegeven is, want het is goed genoeg voor een uitgeverij en verdient meer aandacht dan het heeft gekregen. Maar ja, ik ben maar een boekenblogger, dus wie ben ik?

Ik weet dat het vervolg op dit moment geschreven wordt en ik ben er dan ook behoorlijk nieuwsgierig naar. Ik ben benieuwd of ik Max nog steeds leuk vind als hij minder mysterieus wordt en of ik Lucy leuker vind in een tweede deel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge