Recensie: Twintig regels liefde

Recensie: Twintig regels liefde

Recensie: Twintig regels liefdeTwintig regels liefde / We Are All Made of Stars
Auteur: Rowan Coleman
Uitgever: Boekerij
Publicatiedatum: 2 maart 2016
Genres: Roman
Aantal bladzijdes: 352
Goodreads

Wat als je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven? Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in - hoe werkt een wasmachine? - en soms ouderlijk advies - hoe word je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop...

In mijn mailbox zat een mailtje over Twintig regels liefde. Of ik het ‘misschien wilde lezen’ voor mijn blog. Ik had het boek al eerder voorbij zien komen en het leek me best interessant, dus ik zei ja.

Ik ben echt heel erg  verrast door Twintig regels liefde. Het was lief, ontroerend en de personages in het boek vond ik allemaal leuk. Al had ik wel een lichte voorkeur voor Hope waar ik best wat meer hoofdstukken van had willen lezen.Voor mij voelen de personages echt, alsof ik ze aan kan raken en een dansje met ze kan maken.

In Twintig regels liefde zitten een heleboel plotwendingen, maar ik vond ze geen van allen heel onverwacht. Dat had ik ook niet aan zien komen en het stoorde me dan ook niet. Ik vond het gewoon een fijn boek dat heel snel uitlas, ondanks de 350 bladzijdes. De schrijfstijl vond ik ook erg lekker vlot en ik bleef nergens haperen of zo. Ik had er amper een dag voor nodig en dat is bij mij eigenlijk altijd een goed iets.  Stiekem vond ik het wel een beetje jammer dat het boek alweer uit was.

Ik vind het ook tof dat er meerdere personages in zitten van wie een stukje verhaal verteld wordt, maar dat alle draadjes uiteindelijk wel naar Stella lopen. Voor mij is Stella ook wel de echte, echte hoofdpersoon, ook al is niet alleen zij maar aan het woord. Om haar draait uiteindelijk het verhaal met daartussen nog allerlei andere lijntjes.

Ik vond het in het begin trouwens wel verwarrend zoveel personages, zoveel namen. Dat went wel, maar dat duurt even. Al had ik er geen moeite mee om in Twintig regels liefde te komen, want ik werd meteen het verhaal ingezogen en ik kwam er pas echt uit toen het boek uit was.

Twintig regels liefde is gewoon een hele fijne roman die een beetje zielig is, maar waar vooral veel liefde in zit. Het is een boek waar je wel een beetje verdrietig van wordt, maar die je ergens ook wel aan het denken zet.

Ik dank de Boekerij voor een recensie-exemplaar van Twintig regels liefde.

[bol_product_links block_id=”bol_56ec20f187184_selected-products” products=”9200000051781217,9200000051789840″ name=”2″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

2 gedachten over “Recensie: Twintig regels liefde

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge