Recensie: Ik verdrink zonder jou

Recensie: Ik verdrink zonder jou

Ik verdrink zonder jou / Falling under
ISBN: 9789021401980
Auteur: Jasinda Wilder
Series: Falling #3
Uitgever: Uitgeverij Q
Publicatiedatum: 5 april 2016
Genres: New Adult
Aantal bladzijdes: 300
Goodreads

Oz Hyde is een bad boy. Hij rijdt op een motor, rookt, is roekeloos en heeft een verleden vol problemen. Zijn moeder en hij verhuizen elke paar jaar dus hij heeft nog nooit een echt thuis gehad. Hij heeft dan ook nog nooit een echte betekenisvolle relatie kunnen of willen hebben.

Dan ontmoet hij Kylie. Voor Kylie zou hij alles doen. Hij probeert bij haar uit de buurt te blijven, omdat hij vindt dat hij niet goed genoeg is voor haar. Kylie weigert echter om Oz op te geven. Maar kan ze hem nog redden? Of is het al te laat?

Van het boek Ik verdrink zonder jou had ik nog nooit gehoord toen ik het recensie-exemplaar van dit boek kreeg, maar het klonk goed. New Adult met personages met een verleden: dat is helemaal in mijn straatje.

Ook schrijfster Jasinda Wilder kende ik niet en dus begon ik aan dit boek zonder verwachtingen, behalve dan dat het waarschijnlijk snel uit zou lezen.

Oz vind ik een heel leuk personage. Ik vind het leuk dat onder andere hij aan het woord komt, omdat je hem op deze manier beter leert kennen. Oz komt voor mij wel tot leven in Ik verdrink zonder jou. Hij heeft een slecht beeld over zichzelf, misschien wel te slecht. Kylie heeft hier duidelijk een stuk minder last van en is het niet met hem eens. Ergens is dit voor mij wel herkenbaar, al ben ik dan Oz en alle andere mensen, zoals vrienden, zijn Kylie.

Oz komt aan het woord in Ik verdrink zonder jou, samen met Colt, Kylie’s vader. Dat vond ik best origineel gedaan, een vader die vertelt over zijn dochter. Toch had ik persoonlijk liever Kylie en Oz samen gezien. Nu leerde ik Oz kennen doordat hij aan het woord komt en uit het oogpunt van Colt. Maar wat Kylie ervan vindt, wordt me minder duidelijk. Ik vind het meisje daardoor ook platter, ik leer haar niet echt goed kennen.

Ook een pluspunt voor de muziek die in Ik verdrink zonder jou gebruikt wordt. Zo wordt de groep Bring me the Horizon genoemd en ik vind het altijd leuk om een band tegen te komen die ik ken.

Het minpunt vond ik het taalgebruik van hem. Zo worden er in het begin verschillende woorden gebruikt voor borsten en vooral het woord prammen vond ik erg lelijk. Dat voelde voor mij een beetje alsof het een wedstrijd ‘zoveel mogelijk synoniemen voor het woord borsten bedenken’. Ik snap dat je niet constant borsten of tieten kunt gebruiken, maar dit was voor mij too much. Het voelde geforceerd.

Af en toe vond ik de woordkeuze ook wat te plat. Natuurlijk zullen jongens wel zo denken zoals Oz doet, maar niet constant. Als ik dit zou lezen zonder dat ik wist of de auteur een man of vrouw was, dan zou ik vrouw gezegd hebben. De seksscenes horen bij dit genre, maar eigenlijk vond ik ze iets te. Voor mij had dat wel wat mooier gekund, iets minder expliciet. Dit was heel erg … plat.

De schrijfstijl was wel vlot en ik had het zo uit, binnen vierentwintig uur. Ook vind ik de personages in dit boek wel tof en het verhaal vond ik ook interessant. Kortom: ik heb me zeker vermaakt tijdens het lezen.

Als je van New Adult houdt, dan zul je Ik verdrink zonder jou ook een fijn boek vinden. Moet je wel tegen ietwat platte seksscenes kunnen natuurlijk. Ik vond het een leuk boek en het boek voldeed eigenlijk wel aan mijn verwachtingen. Zou ik nog wat van Jasinda Wilder lezen? Ja, waarschijnlijk wel. Ik heb de andere twee boeken in deze serie niet gelezen, maar dat ben ik wel van plan om te doen.

Ik kreeg van de uitgeverij Ik verdrink zonder jou als recensie-exemplaar. Bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge