Recensie: Vervloekt

Recensie: Vervloekt

Recensie: VervloektVervloekt / Starcrossed
Auteur: Josephine Angelini
Series: Starcrossed #1
Uitgever: HarperTeen, Luitingh-Sijthoff
Publicatiedatum: 15 november
Genres: Fantasy, Young Adult
Aantal bladzijdes: 432
Goodreads

Als Helen Hamilton, Lucas Delos voor het eerst ziet, denkt ze twee dingen: hij is belachelijk knap en ze kan hem wel met haar blote handen wurgen. Door een oude vloek voelen de twee een diepe haat voor elkaar. Maar soms is de liefde sterker en kunnen zelfs de goden niet voorkomen wat er gebeurt...

Vervloekt is het adembenemende en onheilspellende eerste deel over een meisje dat afstamt van de oude Griekse goden en voorbestemd is een hoofdrol te spelen in een liefdestragedie

Vervloekt is het eerste deel in de Starcrossed-serie van Jospehine Angelini over Helen die niet is wie ze denkt te zijn en over de goden uit het oude Griekenland.
Ik was al tijden benieuwd naar Vervloekt, nieuwsgierig of het goed zou zijn. De Engelse delen heb ik al een tijd in de kast staan en toen kreeg ik van Luitingh-Sijthoff het eerste deel van deze serie in een proefdruk. Dus ik besloot om het boek nu toch echt maar te gaan lezen.

In het begin van Vervloekt moest ik even aan de schrijfstijl wennen. Voor mij voelt het alsof er iets teveel verteld wordt. Oftewel: Show don’t tell, iets dat schrijvers altijd gezegd wordt om te doen. In het begin was het ook een beetje stijfjes. Dat het een deel 1 is in een serie, merkte ik wel.
Maar daarna wende ik eraan en las het boek lekker vlot weg. Toen ik er eenmaal in zat, las ik het dan ook met een ruk uit.
Ik vond het ook fijn om weer eens een boek vanuit de derde persoon te lezen, nadat ik heel veel boeken in de eerste persoon las.
Af en toe vind ik het wel verwarrend dat er ineens geswitcht wordt van Helen naar Lucas. Het gebeurt niet vaak, maar dat maakt het nog verwarrender.

Helen en Lucas voelen voor mij nog een beetje als standaard en ik kan nog niet echt goed hoogte van ze krijgen. Maar ze zijn niet zo plat dat ik niet met ze mee kan voelen, want af en toe wilde ik ze een aai over de bol geven. Vooral Lucas vind ik een schatje.
Ik zie wel potentie voor de ontwikkeling van ze en ik verwacht dat ik nog veel meer over ze te weten kom in de andere twee delen.

Er zaten niet heel veel onverwachte plotwendingen in, maar genoeg spanning om het boeiend genoeg te vinden om door te lezen. En bij een paar scenes zat ik wel: ‘Nee, dit is niet zo. Nee, dat kan niet.’

Vervloekt eindigt met een open einde en het is logisch dat op Vervloekt dus nog een tweede deel komt. Dat verschijnt in het najaar van 2016 bij Luitingh-Sijthoff, maar ik ga deel twee in het Engels lezen waarschijnlijk. Ik heb het al in de kast staan tenslotte.

Dit boek kreeg ik als recensie-exemplaar van uitgeverij Luitingh-Sijthoff.

[bol_product_links block_id=”bol_56530ed41367d_selected-products” products=”9200000045983284″ name=”2535CC” sub_id=”2535CC” link_color=”2535CC” subtitle_color=”2535CC” pricetype_color=”2535CC” price_color=”2535CC” deliverytime_color=”2535CC” background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Eén gedachte over “Recensie: Vervloekt

  1. Dat is een goede vraag. Je wordt natuurlijk doodgegooid met allerlij para- en astrolijnen en ze hebben nou niet bepaald een goede reputatie. En soms ook terecht. Zo zijn er lijnen er alleen zijn om geld te verdienen en waarbij de lezers gewoon van een script zitten te lezen of gewoon een beetje zitten te gokken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge