Recensie: Vrienden voor het leven

Recensie: Vrienden voor het leven

Recensie: Vrienden voor het levenVrienden voor het leven
ISBN: 9789022574447
Auteur: Astrid Harrewijn
Uitgever: Boekerij
Publicatiedatum: Oktober 2017
Genres: Audiobook, Chicklit, Feelgood
Aantal bladzijdes: 288
Goodreads

Een maand vakantie, misschien zelfs twee. Dat is wat Kiki, succesvol als handige intermediair in de kunstwereld, zich heeft voorgenomen als de spraakmakende tentoonstelling van Jeff Koons eindelijk opent in het Stedelijk. Maar de tentoonstelling ontaardt in een politieke rel, en in plaats van op een tropisch strand belandt Kiki in een achtbaan van gebeurtenissen waar ze geen grip op krijgt.

Ondanks de onvoorwaardelijke steun van haar vrienden en van de trouwe klusjesman, gaat het vanaf dat moment bergafwaarts met haar carrière. Wanneer ze uiteindelijk een tijdje van de radar verdwijnt in een afkick-kliniek, komt ze tot een verhelderend inzicht: ze leeft het leven te snel. Maar om dat te veranderen en the art of slow living écht te leren omarmen, is meer nodig dan goede voornemens alleen...

Vrienden voor het leven is het derde deel in de drieluik over Noor, Joost en Kiki. 1 en 2 ging al over  Noor en Joost en nu is het de beurt aan Kiki. Kiki zit in de andere twee boeken al als huisgenoot en zusje van Noor. Als lezer leer je haar kennen als een jonge, ietwat excentrieke meid (al is ze blijkbaar dertig en da’s echt niet jong).

In de andere twee boeken vond ik Kiki leuk en ik was benieuwd naar hoe ze als personage zou zijn in Vrienden voor het leven. Niet ieder personage kan een hoofdpersonage zijn, maar gelukkig geldt dat niet voor Kiki. Zij is wel een leuk hoofdpersonage en ik moest af en toe grinniken om haar belevenissen. Ze heeft het niet allemaal perfect voor elkaar en stuntelt door het leven. Dat vond ik best herkenbaar, want dat doe ik ook. Vroeger dacht ik dat je als dertigjarige alles voor elkaar zou hebben, maar nee, dan begint het misschien pas wel.

Vrienden voor het leven is echt een feelgoodboek, zo eentje waarin alles misgaat en waarbij je tegen de hoofdpersoon wil schreeuwen dat ze voor die ene man/vrouw moet gaan, dat hij/zij haar echt wel ziet zitten. Ik kreeg af en toe ook de neiging om haar door elkaar te rammelen en dat wil zeggen dat ik me dus wel in het personage in kon leven.

De schrijfstijl van Astrid Harrewijn vind ik soms iets te overdreven, maar daar had ik in dit boek totaal geen last van. Ik wilde alleen maar verder luisteren en was benieuwd naar hoe alles zich ontwikkelen, hoe het zou eindigen. Ik vond het boek trouwens erg fijn voorgelezen door Peggy Vrijens en heb het boek ook in zo’n drie dagen uit geluisterd. Meestal doe ik langer over boeken.

Wat ik wel jammer vind, is dat het einde best open is. Ik had een prangende vraag – die ik niet aan jullie kan stellen want spoiler -, maar die is helaas niet beantwoordt aan het einde en dat vind ik echt heel erg jammer. Natuurlijk heb ik genoeg fantasie om het te bedenken, maar toch weet je dan niet wat de schrijver bedacht heeft. Aan de andere kant zorgt het er wel voor dat je er over na blijft denken.

Vrienden voor het leven heb ik met veel plezier geluisterd en van de drie boeken vind ik dit het leukste deel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge