Recensie: Waar het licht is

Recensie: Waar het licht is

Recensie: Waar het licht isWaar het licht is / All the bright places
Auteur: Jennifer Niven
Uitgever: Moon
Publicatiedatum: April 2015
Genres: Young Adult
Aantal bladzijdes: 333
Goodreads

Soms zijn ontmoetingen voorbestemd, moet het zo zijn. Dat geldt in elk geval zeker voor de ontmoeting van Theodore Finch - Finch - en Violet die elkaar tegenkomen op de klokkentoren van hun middelbare school.

Finch is geobsedeerd door de dood en wil een eind aan zijn leven maken, maar elke keer weerhoudt hem ervan om het te doen.

En dan is er Violet, Violet die de dagen aftelt voor ze het kleine stadje waar ze woont, kan ontvluchten. Haar leven is niet meer hetzelfde sinds haar zus gestorven is.

Finch ontdekt dat Violet niet een populair leeghoofd is en Violet komt tot de conclusie dat Finch helemaal niet die freak is zoals iedereen denkt. Langzaam maar zeker bouwen de twee band op.

Ze laten elkaar zien dat er genoeg in het leven is om voor te leven. Toch is er een zwart randje aan dit verhaal, want kent Violet Finch wel echt?

Over dit boek had ik heel veel mensen al gehoord. Femke zei al dat ze harder moest huilen dan bij The Fault in Our Stars, dus ik was heel benieuwd of dat einde inderdaad zo zielig was. Heb je een familiepak tissues nodig tijdens het lezen?

Het boek begint als een redelijk standaard Young Adultboek over jongeren met problemen. Over twee jongeren om precies te zijn: Violet en Finch die elkaar ontmoeten in de klokkentoren van hun school en in eerst instantie was ik nog niet helemaal overtuigd. Toch las ik door, want het boek maakt wel nieuwsgierig. Nu lees ik zelden een boek niet uit, dan moet het wel heel slecht zijn en dit boek is verre van slecht. Het staat vol met prachtige quotes die blijven hangen.

Het boek wordt vanuit Finch en Violet verteld en meestal vind ik dat storend, maar bij dit boek klopt het wel. Het past erbij, want op die manier krijg je inzicht in zowel Violet als Finch. Vreemd genoeg vond ik de stukjes van Violet beter lezen, maar die van Finch interessanter.

Sowieso vind ik Finch een boeiender personage dan Violet. Misschien omdat hij zo anders is dan de personages meestal zijn en misschien is het ook zijn obsessie met zelfmoord, ik weet het niet.
De personages zijn voor mij in elk geval gaan leven en ik heb zowel Finch als Violet aan mijn lijstje favoriete boekenpersonages toegevoegd.

Vanaf hoofdstuk 1 had ik een bepaald gevoel, een bepaald idee waar het plot heen zou gaan en ik hoopte met heel mijn hart dat ik ongelijk zou krijgen, dat het voorspelbaar zou eindigen. Dat deed het niet. Met kloppend hart las ik de laatste zeventig bladzijdes en inwendig smeekte ik dat het anders liep.

Ik denk dat ik tijdens die laatste hoofdstukken ook wel een aantal keer iets gezegd hebt. ‘Nee, laat het niet zo zijn! Nee, het moet voorspelbaar zijn!’

Het is zo’n boek dat me bij zal blijven, dat ik over een paar jaar me nog herinner. En die tissues had ik inderdaad nodig. Misschien niet zo hard als bij The Fault in Our Stars, maar een overbodige luxe was het niet. Handiger dan een dekbed om je tranen aan af te drogen in elk geval. Dit boek is een absolute must-read.

Dit boek kreeg ik als recensie-exemplaar van uitgeverij Moon.

[bol_product_links block_id=”bol_5717418411db7_selected-products” products=”9200000036134669,9200000036274112″ name=”licht” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge